Braakpauze

In het tennis is voor bijna elke situatie een regel. Vorige week moest Rafael Nadal speciaal toestemming vragen om de baan te verlaten. Door Jean Wagemans.

Nadal had net de service van zijn tegenstander Mardy Fish gebroken. En was dus zelf aan de beurt om te serveren. Plotseling vroeg hij de umpire toestemming om naar de wc te gaan. Verslaggever Steve Tignor: “Op dat moment zag Nadal lijkbleek. Zijn haar plakte tegen zijn voorhoofd. Het woord ‘verwilderd’ kwam naar boven” (tennis.com, 20 november 2011).

Nadal kreeg de gevraagde toestemming. Bij terugkeer verklaarde hij te hebben overgegeven. Je zou dus denken dat de umpire de juiste beslissing heeft genomen. Toch is dat niet het geval.

Mentaal

Tennis is een ‘mentale’ sport, waarin psychische factoren een belangrijke rol spelen. Een onverwacht bezoek aan de wc kan de tegenstander behoorlijk ontregelen.

In de uitleg van zijn beslissing anticipeerde de umpire op deze kritiek. Hij vertelde Fish dat hij de extra pauze had toegestaan om te voorkomen dat Fish aan het begin van zijn eigen servicebeurt op Nadal had moeten wachten.

Bovendien ondervond Fish geen enkel nadeel van de situatie. Sterker nog. Nadal speelde na zijn terugkeer als een vaatdoek. Hij verloor drie games op rij.

Goede bedoelingen

Maar dat is pas het halve verhaal. Volgens tennisblogger Chris Chase kon de umpire op het moment dat hij moest beslissen, helemaal niet bepalen of Nadal moest overgeven of dat hij een sluwe poging deed om de tegenstander te ontregelen. Nadal had dus helemaal geen toestemming moeten krijgen om de baan te verlaten (Bustet Racquet, 20 november 2011).

Ik ben het helemaal met Chase eens. Het voordeel dat één goedwillende tennisser zijn maag niet in het openbaar hoeft te ledigen, weegt niet op tegen het nadeel dat kwaadwillende tennissers zich in de toekomst op dit precedent kunnen beroepen.

Gênant

Was Nadal maar een echte man, zoals Pete Sampras. Die vomeerde gewoon op de baan tijdens de halve finale van de US Open 1996. Het filmpje schijnt nog steeds op SportsCenter te worden vertoond.

Of was Nadal maar een vrouw, zoals Andrea Petkovic: “Mannen zijn echt anders met dit soort dingen. Ik voelde me zo opgelaten. De laatste twee punten dacht ik, okay, wat ga ik doen? Is het gênanter om als een gek de baan af te rennen, of om de baan onder te kotsen en de komende 25 jaar op SportsCenter te zijn?” (tennis.com, 6 augustus 2011).

Nog een regel

Maar waarom mocht Petkovic dan wél tijdens het spel van de baan af? Omdat ze de umpire van te voren had ingelicht dat ze iets verkeerds had gegeten tijdens de lunch. En dan is er sprake van een ‘acute medische toestand’.

Zo luiden de regels, en daar heb je als tennisser rekening mee houden. Had ik trouwens al gezegd dat tennis een ‘mentale’ sport is?

Tip de redactie