Hoe heet die nieuwe soort broek die strak bil en been omspant, en die volgens fashionista’s dit modeseizoen niet in je garderobe mag ontbreken? Nee, niet 'trousers'. Ook niet ‘legging’. Maar een beetje van beide: ‘tregging’. Door Saskia Aukema van Onze Taal.

Het is een beproefd recept: neem het eerste deel van het ene woord (breakfast), en het tweede deel van het andere (lunch), gooi de rest van de letters eraf en voilà,
je hebt een nieuw woord: brunch.

Evenzo is infotainment een duidelijk versmelting (van information en entertainment), dankt de digibeet zijn benaming aan een samengaan van digitaal en analfabeet, en het nieuwe hondenras, labradoedel, is – inderdaad – een kruising tussen een labrador en een poedel.

Als de scheidslijn tussen twee dingen wegvalt, kunnen de bijbehorende woorden makkelijk met elkaar versmelten.

Prikkelend

Het opvallende is: hoewel er steeds meer van dat soort woorden komen, blijven ze bijzonder. De eerste keer dat je tregging hoort of labradoedel, gebeurt er in je hoofd net even iets meer dan bij woorden als broeklegging en labradorpoedel. Ze zijn net even wat prikkelender. Net even wat leuker.

Misschienaasappel

Dat de samensmeltingen een humoristisch effect hebben, hoef je kinderen niet vertellen – of ieder ander die weet wat groen is en plakt (Kermit de Sticker), wat oranje is, maar toch niet helemaal (een misschienaasappel) en wat geel is, vliegt, neerstort en verder vliegt (een reïncanarie).

Ook een medewerker van het Verschueren-woordenboek moet van dat soort humor hebben gehouden. Bij wijze van knipoog wist hij het woord roltrappist het woordenboek in te smokkelen met de betekenis “gebruiker van een roltrap”.

Zitskiër

En natuurlijk zijn de versmeltingen geliefd bij reclamemakers, pr-medewerkers en andere mensen die aandacht willen trekken voor hun boodschap. Zo bracht de jongerenafdeling van de ChristenUnie eind januari een campagne tegen gehoorschade aan de man met de term “oorbehoedsmiddelen”, en werd Job Cohen (tegen zijn eigen zin) aangemoedigd met de Obama-achtige kreet “Yes, we Cohen!”

En de zitskiër Kees-Jan van der Klooster sprak zich dit voorjaar uit tegen “verwendicapten”. (Hij deed dat overigens tijdens de Paralympics, en ja, Paralympics, dat is er ook weer zo eentje.)

Zelfs als je dit soort woordspelingen slecht kunt verdragen, dan nog kun je er niet omheen: ze werken. Voordat ze je beginnen te ergeren, merk je dat je al aan een grijns was begonnen – tegen wil en dank getroffen door de flauwhamer.

Reageren? Ga naar www.onzetaal.nl.