Pablo Rosario is trots dat hij dinsdag al op 22-jarige leeftijd de aanvoerdersband van PSV droeg. Toch is de middenvelder niet heel verbaasd dat trainer Mark van Bommel bij hem uitkwam.

"Ik denk dat de buitenwereld er meer van opkijkt dan ikzelf. Ik vind het vooral een heel mooie eer om reserveaanvoerder van deze prachtige club te zijn", zei Rosario na de 3-2-zege van PSV op FC Basel in de tweede voorronde van de Champions League.

Van Bommel moest deze zomer op zoek naar een nieuwe aanvoerder na het vertrek van Luuk de Jong naar Sevilla. Enkele dagen voor het duel met Basel maakte de PSV-coach aan zijn spelersgroep bekend dat Ibrahim Afellay de eerste aanvoerder is en dat Rosario de band draagt als Afellay niet speelt.

Omdat de 33-jarige Afellay door blessures al anderhalf jaar geen wedstrijd heeft gespeeld, zou het zomaar kunnen dat Rosario dit seizoen vaak de aanvoerdersband zal dragen. Dinsdag behoorde Afellay niet tot de wedstrijdselectie en Van Bommel liet in de voorbereiding meerdere malen weten dat hij de routinier alle tijd gunt om volledig fit te worden.

Met de ervaren Nick Viergever (29) of doelman Jeroen Zoet (28) had Van Bommel twee meer voor de hand liggende opties voor het aanvoerderschap dan Rosario. "Ik ben blij dat ik het vertrouwen krijg, maar ik was niet heel verrast", zei de enkelvoudig international. "De reden dat ik het ben geworden, hou ik intern. Maar het is aan mij om het vertrouwen van de staf uit te betalen."

Rosario roemt publiek en teamgeest na late zege PSV

Het leek er even op dat Rosario zijn eerste duel als aanvoerder zou gaan verliezen, want PSV kwam in de slotfase tegen Basel op een 1-2-achterstand. Door late treffers van Sam Lammers en Donyell Malen houdt de ploeg uit Eindhoven toch zicht op de volgende voorronde van de Champions League.

Dat zijn teamgenoten ondanks de hitte - bij de aftrap was het 34 graden in Eindhoven - tot diep in blessuretijd op de winnende treffer bleven jagen, maakte Rosario trots. "En als je ziet hoe het publiek achter ons bleef staan, dat was heerlijk. Ook toen we met 1-2 achterstonden, bleven ze voor ons juichen. Dat gaf ons zeker extra steun."

Een overwinningsspeech gaf de reservecaptain nog niet na zijn eerste duel met de band om zijn bovenarm. "We waren na afloop op het veld bij de ereronde allemaal met elkaar bezig."

"Bij de goals zag je dat we met z'n allen juichten. Ook met de wisselspelers erbij, dat vond ik mooi om te zien. We zijn echt één team en dat proberen we op het veld uit te stralen."