"There is nothing quite as nice as money", zong komiek Eric Idle al in Monty Python’s Flying Circus. Jaren na dato kan het worden gezien als zelfreflectie, met alle commercie rondom 'The Beatles of comedy'.

De televisieserie van Monty Python liep van 1969 tot en met 1974. De sketchshow werd aangevuld met een aantal speelfilms en een reeks albums. Bijna 25 jaar na de originele release verschijnt er een uitgebreide editie van verzamel-cd Monty Python Sings, waarvan er meer verkocht werden dan alle andere Python-platen bij elkaar.

Tijdens het twintigste jubileum van Monty Python kwamen de liedjes voor het eerst op cd beschikbaar en Graham Chapman overleed korte tijd ervoor. Goede humor is net als goede muziek tijdloos en in de regel zijn de liedjes van Monty Python ook nu nog bijzonder geestig. De droge humor, rare stemmetjes en absurde teksten blijven leuk.

De totale onbenulligheid van Brian Song, het themalied van de film The Life Of Brian, vormgegeven in een Shirley Bassey-achtig Bond-nummer is geniaal bedacht, net als het even korte als politiekincorrecte Never Be Rude To An Arab in Edwardiaanse zangstijl of het pseudo-musicalnummer Every Sperm Is Sacred, inclusief kinderkoor.

Filmcomponist

Het grootste deel van de liedjes is geschreven door Eric Idle (Meaning Of Life, Penis Song (Not The Noel Coward Song), Always Look On The Bright Side Of Life), met arrangementen van filmcomponist John Du Prez (schreef muziek voor de drie Ninja Turtles-films). Helaas ontbreekt I Bet You They Won’t Play This Song On The Radio.

Monty Python Sings (Again) bevat zes nooit eerder verschenen liedjes, voornamelijk afvallers van Monty Python’s Contractual Obligation Album uit 1980. Erg grappig zijn Michael Palins blueslied Rudyard Kipling en Idle’s oubollige Lousy Song, dat volledig wordt afgebrand door Chapman. Het debuutalbum uit 1970 is toegevoegd als bonus-cd.