Tien jaar geleden maakte voormalig Smiths-zanger Morrissey een glorieuze comeback en sindsdien bracht hij een paar sterke platen uit. World Peace Is None Of Your Business kan aan dat rijtje worden toegevoegd.

Waar het Britse popicoon in het verleden regelmatig het nieuws haalde met zijn gepeperde meningen en crue observaties, gebeurde dat de afgelopen jaren vooral vanwege zijn kwakkelende gezondheid. Op zijn tiende soloalbum World Peace Is None Of Your Business is juist een voor zijn doen ontypische levenslust hoorbaar.

Nog altijd weet Morrissey zichzelf weg te zetten als een onbegrepen einzelgänger die erkent niet aan de verwachtingen van onze samenleving te voldoen (I’m Not A Man), terwijl hij langs de zijlijn brommend commentaar levert op anderen (Neal Cassady Drops Dead) en zijn ongenuanceerde visies belicht (Kick The Bride Down The Aisle).

Multi-instrumentalist Gustavo Manzur voegt een bonte verscheidenheid toe aan de gruizige gitaarruis van Boz Boorer en Jesse Tobias. Er zijn zonnige trompetjes, flamencogitaren en castagnetten hoorbaar in het opgewekte Kiss Me A Lot, een didgeridoo in de titelsong en een bandoneon in het ongepast jolige The Bullfighter Dies.

Gemakzuchtig

In zijn schrijfsels is Morrissey nog venijnig en passioneel, al behoren de liedteksten op World Peace Is None Of Your Business zeker niet tot het beste wat ooit uit zijn pen vloeide. In het titelnummer bedient hij zich zelfs van gemakzuchtige rijmelarij. "Oh, Egypt, Ukraine, so many people in pain", zingt hij met zowaar enig medelijden.

Los daarvan is World Peace Is None Of Your Business een plaat die opvalt binnen zijn discografie. Manzur en producer Joe Chiccarelli vinden weliswaar niet het juiste arrangement voor Earth Is The Loniest Planet, maar met Smiler With Knife, Staircase At The University en Istanbul heeft Morrissey er een paar gedenkwaardige liedjes bij.