Thé Lau - Platina Blues

"Ik zwerf in mijn dromen en mijn dromen zijn verboden voor de dood", zingt Thé Lau onverschrokken op Platina Blues. Zijn laatste plaat is de strijdbare zwanenzang van een poëet in afwachting op het naderende slotakkoord.

Lau richtte in 1979 de band The Scene op, waarvan hij sindsdien de leadzanger en tekstdichter is. De eerste twee Engelstalige albums brengen de band geen succes en ook het eerste Nederlandstalige album Rij Rij Rij zorgt in 1988 niet voor de gehoopte doorbraak. Die volgt pas in 1991 met het album Blauw en de gelijknamige single.

Hoewel de liedjes Iedereen Is Van De Wereld en Blauw uitgroeien tot klassiekers binnen de Nederlandse popmuziek, bereikt The Scene zelden de hoogste regionen van de verkooplijsten en ook de drie soloplaten van Thé Lau (live-cd 1998 en de studioalbums De God Van Nederland en Tempel Der Liefde) zijn weinig succesvol.

De bekendmaking van Lau's ongeneeslijke ziekte zorgde voor hernieuwde aandacht voor The Scene en zijn frontman. De periode die Lau in het ziekenhuis doorbracht, inspireerde de zanger om Platina Blues op te nemen. De plaat bestaat uit één lang muziekstuk, opgedeeld in vier losse tracks, met een eenvoudig, herhalend motief.

Hoopgevend

Platina Blues beschrijft een morfinedroom tijdens een nacht in het ziekenhuis, waarin hij de Dood moedig in de ogen kijkt (Slapen, De Dood, Parels). De dromen die Lau bezingt met zijn kenmerkende diepe, brommende baritonstem zijn niet zelden hoopgevend (Dwaallicht, Stemmen Van Engelen) en soms bevreemdend (Waar Ben Ik).

In het laatste deel van het stuk, met onofficiële titel Platina Dag, omschrijft hij het ontwaken uit de droom. Ondanks de thematiek en het repetitieve motief is Platina Blues divers, bemoedigend en nooit zwaarmoedig. Thé Lau heeft zijn lot omarmd. "Ik kan niet wachten op wat op me wacht", laat hij op haast onverschillige toon weten.

Lees meer over:
Tip de redactie