Jennifer Lopez - A.K.A.

Zangeres Jennifer Lopez wist in de zomer van 1999 menig mannenhart sneller te doen kloppen met haar videoclip bij If You Had My Love. Vijftien jaar na dato is 'Jenny from the block' nog steeds een superster.

Toch is haar plaatverkoop de laatste jaren slechts een fractie van de megasuccessen On The 6 uit 1999, J.Lo uit 2001 en This Is Me… Then uit 2002. Zelfs haar remixalbum uit 2002 was een ongekende verkoopknaller. Drie jaar geleden was Love? een relatieve comeback, hoewel de verkoopcijfers maar marginaal waren.

Met haar WK-single We Are One staat Lopez weer volledig in de aandacht, al is het liedje vreemd genoeg afwezig op A.K.A., alweer haar achtste album. Een vreemde keuze, daar A.K.A. maar een handvol degelijke nummers bevat. De door Max Martin geschreven single First Love is veruit het beste, gevolgd door Never Satisfied.

Het gebrek aan daadwerkelijk zangtalent komt pijnlijk naar voren op twee nummers waarin het stemgeluid van J.Lo centraal staat. Kundige zangeressen als Rihanna, Beyoncé of Mariah Carey hadden de minimalistische productie van So Good en Emotions aangegrepen om de liedjes van het nodige vocale sterrenstof te voorzien.

Onherkenbaar

Producers als Corey Rooney en Leon Youngblood weten dit te ondervangen door haar iele stem hevig te bewerken. Mede daardoor brengt ze het er in de ballad Let It Be Me goed van af. Ze klinkt zelfs onherkenbaar op Worry No More en Acting Like That, die het vooral van de gastbijdrages (Rick Ross en Izzy Azalea) moeten hebben.

Van potentiële hits is amper sprake. Het ronduit vervelende I Luh Ya Papi heeft een refrein dat halverwege het liedje al op de zenuwen werkt. De samenwerking met Pitbull resulteert in een hitsige mix van tango en house met een stupide tekst over haar kont. Wel een van de redenen waarom we vijftien jaar geleden zo voor haar vielen.

Lees meer over:
Tip de redactie