De Britse singer-songwriter Mike Rosenberg beleefde met zijn vijfde studioalbum All The Little Lights zijn onverwachte doorbraak, vooral dankzij de single Let Her Go. Zijn verse schijf Whispers is een directe voortzetting daarop.

Na het plotselinge succes van All The Little Lights werd Rosenberg een graag geziene gast op de Nederlandse podia en wist hij zelfs een grote menigte op Pinkpop stil te krijgen. Onder zijn pseudoniem Passenger borduurt hij verder op de folkpopliedjes die anderhalf jaar geleden omarmd werden door het grote publiek.

Whispers is niet dus wezenlijk anders dan zijn voorganger, eerder een verlengstuk. De toevoeging van meer galmende trompetten dan voorheen (Scare Away The Dark, Start A Fire, Thunder) is het voornaamste dat deze producties onderscheidt van eerdere platen. Soms voelt het album aan als een routineuze herhalingsoefening.

Wie zich het humoristische livenummer I Hate van Passenger herinnert, met een lange lijst opsommingen, hoort vast overeenkomsten met het autobiografische 27 en het wat prekerige Scare Away In The Dark. Toch blijft hij in zijn teksten ongekend sterk. Het zijn observaties van een zwervende muzikant met uitvergrote details.

Afscheid

Lang niet alle composities op Whispers zijn echter even gedenkwaardig als Let Her Go of Holes. Het zijn vooral de ballads die indruk maken. Rosenberg verhaalt in rake bewoordingen over een uitzichtloze relatie in Golden Leaves, over een verloren liefde in Heart’s On Fire en over het afscheid van een oude man in Ride To New York.

De singer-songwriter beschrijft de onrust in zijn leven op Rolling Stone en op Start A Fire schemert de angst voor het ouder worden door. Passenger vervolgt zijn reis: een trektocht langs de levens van geliefden en volslagen onbekenden, een uitvlucht uit zijn anderzijds saaie bestaan en vooral een ontdekkingsreis door zijn eigen ziel.