Er rust een zware last op je schouders wanneer de BBC je tot meest belovende artiest van het jaar uitroept. Eerder ging die eer naar onder meer Adele, 50 Cent en Keane. Dit jaar kreeg Sam Smith het erepredicaat toebedeeld.

Nu was de Britse zanger niet geheel onbekend toen hij in januari van 2014 als winnaar uit de jaarlijkse muziekpoll kwam, want hij had reeds twee dikke hits achter zijn naam staan. Weliswaar als gastvocalist op singles van anderen, maar de hits Latch (Disclosure) en La La La (Naughty Boy) gaven al enig inzicht in zijn talent.

Het pakkende Money On My Mind was begin dit jaar een voorbode van zijn debuutalbum In The Lonely Hour, waarop ook zijn andere twee hits te vinden zijn (Latch in een akoestische soloversie). De liedjes die we tot nu toe gehoord hebben van Sam Smith geven echter een wat vertekend beeld van zijn eerste langspeler.

De typische Britse dancepop van de eerdere hits is grotendeels afwezig op In The Lonely Hour. Smith put vooral uit op Amerikaanse leest geschoeide soulpop en laat met zijn stem een indrukwekkend bereik horen. De emotionerende vocalen die Make It To Me, Lay Me Down en Leave Your Lover sieren, zijn benijdenswaardig.

Retro-inslag

Tussen zeer modern klinkende producties als Life SupportLike I Can en het gospelachtige Stay With Me staan liedjes met een duidelijke retro-inslag. Prominente voorbeelden hiervan zijn de gemoedelijke countrysoulnummers I’m Not The Only One en Not In That Way en het op smeuïge jaren 80-disco geënte Restart.

Op artistiek vlak vertoont Sam Smith, die aan alle liedjes meeschreef, raakvlakken met Britse collega’s als Emeli Sandé, Adele en Michael Kiwanuka. Waarom ervoor gekozen is om naar buiten te treden met singles die vrij weinig zeggen over de daadwerkelijke plaat is een raadsel, want een breed publiek zal deze liedjes mooi vinden.