De Amerikaanse zangeres Kelis neemt de laatste jaren uitgebreid de tijd voor het maken van albums en op haar artistieke keuzes is amper pijl te trekken. Toch is Food een aangename reminder dat Kelis nog bestaat.

Kelis brak rond de millenniumwisseling door met de schreeuwerige hit Caught Out There. Ze evenaarde het succes ervan in 2003 met de hits Milkshake en Trick Me. Het vijfde album Flesh Tone had Kelis opnieuw een reeks hits moeten opleveren, maar enkel het door David Guetta geproduceerde Acapella was op de radio te horen.

Hoewel Kelis dankzij de creatieve inbreng van onder meer Guetta, Benny Benassi en Boys Noize binnen het R&B-kamp een van de voorlopers was om zich met Europese dancemuziek bezig te houden, boekte de zangeres er weinig succes mee. Vier jaar na dato gooit ze wederom het roer om en levert ze met Food weer een R&B-plaat af.

Ditmaal echter geen hypermoderne producties als ten tijde van Wanderland (2001) en Kelis Was Here (2006), maar onder aanvoering van producer Dave Sitek (TV On The Radio) dompelt de zangeres zich onder in retrosoulklanken. Met liedjes als Jerk Ribs, Breakfast, Friday Fish Fry en Biscuits N’ Gravy probeert ze onze honger te stillen.

Doorleefd

De ouderwetse soulinvloeden zijn bijzonder smaakvol en vormen een groot contrast met de vaak wat fletse danceproducties van de voorganger. Vooral op de nummers Floyd, Runnin’, Cobbler en Rumble laat Sitek zijn meerwaarde horen. Kelis is zeker geen sterzangeres, al past haar hese, doorleefde stemgeluid goed bij dit materiaal.

Anderzijds blijkt haar zelden gehoorde fluisterstem bijzonder rustgevend op de kabbelende Labi Siffre-cover Bless The Telephone. Hoewel Friday Fish Fry, Forever Be en Breakfast als eventuele toekomstige singles kunnen dienen, is het echter ondenkbaar dat een van hen zo goed zal scoren als Caught Out There of Milkshake.