De hit Candle In The Wind is onlosmakelijk verbonden met de tragische dood van prinses Diana, maar Elton John schreef het eigenlijk als eerbetoon aan Marilyn Monroe. Het nummer staat opnieuw in de aandacht.

Candle In The Wind verscheen voor het eerst op de dubbelelpee Goodbye Yellow Brick uit het najaar 1973, dat nu opnieuw is uitgebracht. Het is het bekendste en, volgens sommigen, het beste album dat voortvloeide uit de innige samenwerking tussen de excentrieke Britse popster en zijn vaste tekstschrijver Bernie Taupin.

Toch werden de zeventien liedjes in hoog tempo geschreven en opgenomen. Het merendeel van de muziek werd in drie dagen tijd gecomponeerd tijdens een verblijf van John in Jamaica en de opnames en de mixage namen iets meer dan twee weken in beslag. Dat terwijl de meeste conceptalbums maanden in productie waren.

Taupins teksten beschreven de visie van een jong individu op de Verenigde Staten, enkel gebaseerd op de westernfilms die hij gezien had. Dat concept kwam naast de titelsong fraai tot uiting in I’ve Seen That Movie Too, Roy Rogers en de rockhit Saturday Night’s Alright For Fighting. Het paradepaardje is Sweet Painted Lady.

Covers

De tweede cd van de deluxe-editie van het album bevat naast een concertregistratie uit december 1973, negen covers door hedendaagse artiesten als Miguel, Hunter Hayes en John Grant. Zanger Ed Sheeran en de Amerikaanse groep The Band Perry maakten gelikte countryversies van respectievelijk Candle In The Wind en Grey Seal.

De uitvoeringen zijn van wisselende kwaliteit, van de innemende versie van Harmony door Zac Brown Band tot een pompeuze R&B-uitvoering van All The Girls Love Alice door Emeli Sandé. De meest conventionele coverversies, van Imelda May en Fall Out Boy, blijken de beste, maar nergens zo briljant als de originele uitvoeringen.