Na verpletterend succes in de jaren 80 en 90, stokte de creatieve output van George Michael aanzienlijk. Eeuwig zonde, gezien de altijd hoge kwaliteit. Ook op liveplaat Symphonica hebben zijn fans lang moeten wachten.

Tien jaar, om exact te zijn, want George Michaels laatste studioplaat met de zeer toepasselijke titel Patience dateert alweer uit maart 2004. In de tussenliggende periode verscheen enkel de verzamel-cd Twenty Five en een handvol geflopte singles. Met Symphonica is zijn eerste volledige live-cd dan eindelijk een feit.

Het concept borduurt echter voort op het album Songs From The Last Century, dat reeds vijftien jaar geleden verscheen. In 2011 en 2012 voerde een tournee de zanger met orkest langs een reeks concertzalen, zoals Ahoy en Ziggo Dome, waar hij vooral zijn eigen favoriete liedjes zong, aangevuld met een handvol eigen werk.

Dat is precies wat er te horen valt op het in Londen opgenomen Symphonica, tevens de laatste plaat waaraan de vorig jaar overleden producer Phil Ramone meewerkte. De zanger haalt een paar van zijn mooiste ballads van stal, waaronder prachtige uitvoeringen van A Different Corner, Praying For Time en One More Try.

Gevoelig

Michaels stem leende zich altijd al uitstekend voor het gevoeligere werk en ook hier etaleert hij dat weer. Hoewel hij toch een reeks ijzersterke liefdesliederen (Kissing A Fool, Careless Whisper) heeft geschreven, valt hij liever terug op vaak gecoverde klassiekers als The First Time Ever I Saw Your Face en My Baby Just Cares For Me.

Het smeulende stemgeluid van de getroebleerde popster past daarentegen ontegenzeggelijk bij dit stokoude repertoire, al hadden de fans bij het horen van orkestversies van John And Elvis Are Dead, You Have Been Loved en Cowboys And Angels wellicht gehoopt op meer bewerkingen van de echte grote hits van de man.