Hoewel zangeres Kylie Minogue dit jaar 46 wordt, heeft de Australische popster er geen enkele moeite mee haar sexy imago in stand te houden. Op Kiss Me Once gaat ze de concurrentie aan met haar jongere collega's.

Kiss Me Once is haar dertiende studioalbum, mits het jubileumalbum The Abbey Road Sessions uit 2012 wordt meegeteld.

Sinds het verschijnen van dat album heeft Minogue haar werkrelatie met manager Terry Blamey verbroken en wordt ze vertegenwoordigd door het managementbedrijf van rapper Jay Z.

Hoewel Jay Z nergens direct bij het album betrokken is, is Kiss Me Once wel veel eigentijdser dan het door Stewart Price geproduceerde Aphrodite uit 2010. Zangeres Sia Furler overzag het productieproces en leverde ook enkele liedjes aan, net als hitauteurs als Pharrell Williams, Wayne Hector, Ariel Reichtshaid en Mark Taylor.

Veel liedjes op Kiss Me Once roepen vergelijkingen op met het recente werk van Katy Perry (Into The Blue), Rihanna (Sexercize) en Britney Spears (Les Sex). Toch probeert Minogue nergens de huidige generatie zangeressen te imiteren, al bleven haar meest sexy uitingen in het verleden vooral bij sensuele liefdesverklaringen.

Identiteit

Door haar typerende nasale zangstijl behoudt Minogue haar identiteit, zelfs in het door Pharrell Williams geproduceerde liedje I Was Gonna Cancel. Ook nummers als Fine, Kiss Me Once en Sexy Love zijn Kylie Minogue op het ranke lijf geschreven. De hoogtepunten hier zijn juist weer ontypisch voor de voormalige Neighbours-ster.

Zo doet de epische productie van If Only eerder denken aan Florence + The Machine of Beyoncé. Het vormt een scherp contrast met het luchtige Feels So Good en de onderkoelde popballad Beautiful met Enrique Iglesias. Na de wat zwakkere albums X en Aphrodite is dit weer een sterke (en sexy) plaat van Kylie Minogue.