Wie denkt aan Seatlle in combinatie met akoestische muziek, komt al gauw uit bij het Unplugged-album dat Nirvana in 1993 opnam. Maar ook Band Of Horses voldoet aan die criteria.

Band Of Horses werd in 2004 opgericht, tien jaar na de dood van Nirvana-frontman Kurt Cobain. De muziektradities waarin de liederen van Band Of Horses geworteld zijn, reiken bovendien verder terug dan de met tienerangst gevulde grunge van Nirvana. De band rondom zanger Ben Bridwell kiest voor countryrock en folk.

Een album gevuld met akoestische uitvoeringen van diens liedjes, is in dat geval geen hele vreemde keuze. Een selectie van de nummers die Band Of Horses op 27 en 28 april 2013 opnam in Ryman Auditiorium in Nashville vormen het toepasselijk getitelde album Acoustic At The Ryman. Het is tevens de eerste live-cd van de band.

Vergelijkingen met bands als My Morning Jacket, Iron & Wine en Fleet Foxes waren op de vier studioalbums van Band Of Horses al onvermijdelijk, evenals referenties naar oude groepen als The Byrds en Crosby, Stills & Nash. In deze akoestische setting zijn ook gelijkenissen met Neil Young, Tom Petty, Eagles en Venice hoorbaar.

Indringend

De fraaie en indringende samenzang in combinatie met de ingetogen instrumentatie (veelal enkel gitaar en piano) maakt van dit album een intensere luisterervaring dan de reguliere studioalbums, waarop vaak veilige keuzes werden gemaakt binnen de vakkundige producties. Vergelijk Detlef Schrempf maar eens met de originele versie.

Niet dat Acoustic At The Ryman enorm verrassende wendingen bevat, maar de intieme benadering van onder meer No One’s Gonna Love You, The Funeral en Wicked Gil laten de liedjes in hun meest pure vorm horen. Het patriotistische Neighbor is misschien niet ieders smaak, maar het publiek gaat er helemaal in op.