"Wie de geschiedenis niet kent, is gedoemd ze te herhalen", zei de Spaans-Amerikaanse filosoof Santayana in 1905. Folkband I Am Oak kiest er daarentegen bewust voor zijn eigen geschiedenis te herkauwen.

I Am Oak is een collectief rondom de Utrechtse singer-songwriter Thijs Kuijken, dat al enkele jaren liefhebbers van intieme luisterliedjes weet te beroeren. De band deed dat voor het eerst op On Claws, dat menig lovende recensie ten beurt viel. Opvolgers Oasem en Nowhere Or Tammensaari werden ook jubelend onthaald.

Dat zal met de vierde langspeler, Ols Songd, niet veel anders zijn. De plaat bevat jarenoude nummers, vaak al geschreven voor het debuutalbum, maar I Am Oak kleedt de weesliedjes opnieuw aan. Afwisselend tussen akoestisch en (deels) elektrisch versterkt, blijven de liedjes echter klein en sober.

De navelstaarderij van Kuijken wordt fraai ingekleurd met minutieus uitgewerkte arrangementen. Zo wordt Covers Cover op subtiele wijze verrijkt met de toevoeging van zachte saxofoonklanken en op het semi-akoestische I Am Sound wordt de ingetogen instrumentatie opgefleurd met Beach Boys-achtige samenzang.

Luisteravontuur

De liedjes zijn op zichzelf vaak vrij eenvoudig en repetitief, maar de combinatie van Kuijkens eigenzinnige stem met de gedetailleerde instrumentatie maken van Ols Songd een uitdagend luisteravontuur. Zo blijft het bezwerende Birches vijf minuten lang interessant door telkens een laag toe te voegen op wat je zojuist gehoord hebt.

Ook de statige, ver weg klinkende blazerssectie in het breekbare Cauliflower is een slimme vondst in het anderzijds toch al niet onaardige liedje. Net als zijn voorgangers is Ols Songd een plaat waar je eens goed voor moet gaan zitten, want bij een vluchtige luisterbeurt ontgaan je de kleine dingen die deze plaat zo mooi maken.