Het heeft 21 jaar geduurd, maar rockveteraan David Crosby heeft weer genoeg te vertellen om een album uit te brengen. Hij haalt de familiebanden aan op zijn vierde soloplaat Croz.

Niet dat het fameuze lid van The Byrds en Crosby, Stills & Nash de afgelopen jaren heeft stilgezeten. Sinds de release van Thousand Roads uit 1993 bracht Crosby een handvol live-cd’s uit en twee studioalbums met de formatie CPR, bestaan uit hemzelf, gitarist Jeff Pevar en een van Crosby’s zonen, James Raymond.

Raymond speelt een belangrijke rol op het album Croz. Niet alleen produceerde hij de plaat, maar hij schreef ook een paar nummers en hij was verantwoordelijk voor een aanzienlijk deel van de instrumentatie. Volgens Crosby had dit album zelfs niet bestaan zonder zijn inspanningen. Zoon Django Crosby maakte foto’s voor de plaat.

Met de familiebanden sterker dan ooit, levert de 72-jarige Crosby een verrassend fris klinkend album af. De productie is luchtig en rijk in zijn finesses. Zelfs met deze bescheiden arrangementen druipt het muzikale vakmanschap van het elftal liedjes af. Zo heeft Wynton Marsalis een glansrol op het breekbare Holding On To Nothing.

Verleden

Stilistisch gezien grijpt Crosby soms terug op zijn eigen verleden, onder meer op het relatief stevige The Clearing en het broeierige stukje westcoastrock dat Set That Baggage Down heet. Als de ballade If She Called gelaagde samenzang had bevat, dan had het zelfs op een album van Crosby, Stills & Nash kunnen staan.

David Crosby heeft duidelijk nog genoeg te vertellen. Hij maakt zich druk over de wereldpopulatie op Time I Have en de behulpzaamheid van zijn medemens op Radio. Met de jazzpop van What’s Broken en Find A Heart, het mystieke Morning Falling en de mogelijke radiohit Dangerous Night is Croz een welkome terugkeer van de muzikant.