Singer-songwriter Rogier Pelgrim gooide al hoge ogen in de Grote Prijs van Nederland en De Beste Singer-Songwriter Van Nederland en op Roll The Dice presenteert hij wederom een staalkaart van zijn talent.

Samen met onder meer Nielson en Douwe Bob Posthuma bereikte Pelgrim in 2012 de finale van De Beste Singer-Songwriter Van Nederland. Waar collega’s Nielson en Posthuma geregeld op de voorgrond traden, werkte Pelgrim in de luwte aan zijn debuutalbum Roll The Dice met producers René de Vries en Martijn Groeneveld.

Pelgrim liet zich inspireren door onder meer Damien Rice, Sufjan Stevens, Jeff Buckley en Johnny Cash. Zeker de invloeden van die eerste drie liedsmeden hoor je terug op Roll The Dice. Dit met name in kleine, breekbare liedjes als Hey Joseph, One Of A Kind, het wat op Passenger gelijkende Gone en het reeds bekende Quiet Girl.

De muzikant voegt niks nieuws toe aan de dichtbevolkte niche van de introspectieve mannen met gitaar, maar binnen die bestaande kaders zet Pelgrim een elftal ambachtelijke en duidelijk met liefde gemaakte liedjes neer. Anders dan veel van zijn collega’s durft Pelgrim op zijn debuut echter een wat modernere productiestijl aan.

Allure

Zo is het titelnummer van de plaat tamelijk modern in vergelijking met de vintage-productie van Posthuma of Michiel Prins. Bovendien heeft het nummer internationale allure. Ook de verderlichte countrynummers Weight Upon Your Shoulders en Darling Drive Me Far klinken alsof ze in Nashville vervaardigd hadden kunnen zijn.

Pas wanneer hij zijn grenzen echt verlegt, stijgt hij boven zichzelf uit. Het duet How We Fell From Grace met vaste achtergrondzangeres Jannica Woudstra is daar het voornaamste voorbeeld van. Verder wil Rogier Pelgrim vooral dat je naar hem luistert, zoals hij gebiedt in het folky openingsnummer Listen. Dat is zeker geen straf.