Gebroken harten hebben veel mooie popmuziek opgeleverd. Wellicht is het zelfs de grootste katalysator voor creativiteit. Eliza Doolittle bezingt haar stukgelopen relatie met Good Charlotte-gitarist Benji Madden.

In Nederland kennen we Eliza Doolittle nog van haar onbezorgde zomerse deuntjes Skinny Genes en Pack Up, van haar debuut Eliza uit 2010. Op haar nieuwe album In Your Hands laat de zangeres, vernoemd naar een personage uit de musical My Fair Lady, wat zwaardere materie horen.

Bijgestaan door hitproducers Steve Robson en Wayne Hector, levert ze een luchtig album over liefdesverdriet af, waarop de bitterzoete sixtiespop van Amy Winehouse en Duffy wordt ingeruild voor een spaarzamere productie. De liedjes van Doolittle (echte naam: Eliza Caird) liggen wat in het verlengde van Natasha Bedingfield en Rihanna.

Ze bewijst dat haar twee eerdere hits geen toevalstreffers waren. De singles Let It Rain en Big When I Was Little zijn smakelijke opvolgers. Vocaal blinkt ze uit in de minimalistische nummers Team Player, No Man Can en In Your Hands. De bedrieglijk simpele Lily Allen-achtige liedjes Checkmate en Hush zijn eveneens erg plezierig.

Jezus

Zeker niet alle teksten van de 25-jarige zangeres zijn literaire hoogvliegers. Zo laat ze haar ex-geliefde op wat knullige wijze weten dat hij vannacht maar op de bank moet slapen in Make Up Sex en in Walking On Water zingt ze dat ze graag Jezus zou zijn, zodat ze met haar Nikes over de zee kan rennen naar degene die ze mist.

Tekstuele uitglijders en de soms wat weinig oorspronkelijke composities daargelaten, is haar tweede album een zeer volwassen popplaat van een vocaal onderlegde zangeres. Er gaat meer emotionele intensiteit in de liedjes schuil dan je bij het zien van de wat suggestieve hoesfoto van de Britse schone zou denken.