Als je kleding maar lang genoeg bewaart, komt het met een beetje geluk vanzelf wel weer in de mode. Datzelfde kan voor muziek worden gezegd, wat gunstig uitpakt voor het Britse elektronicatrio Kosheen op het album Solitude.

Het samenwerkingsverband van producers Darren 'Decorder' Beale en Mark 'Substance' Morrison met zangeres Sian Evans is in Nederland vooral bekend van de drum-‘n’-basshits Hide U en Catch, die beukend het nieuwe millennium inluidden. Kosheen bleef sindsdien actief, met Independence uit 2012 als laatste wapenfeit.

De aan trance en electro gelieerde nummers op dat album waren wat gedateerd, maar de ironie wil dat Kosheen weer opmerkelijk hip klinkt nu het teruggaat naar zijn artistieke basis: een mix van drum-‘n’-bass met triphop en typisch Britse bigbeat. Dit vijfde album bevat zelfs Kosheens beste composities sinds het debuutalbum Resist.

Wellicht geïnspireerd door een jonge garde aan Britse dance-acts als Rudimental, Disclosure en AlunaGeorge, die alleen teruggrijpen op de dancerages uit de jaren 90, komt Kosheen met een elftal aangename retrodeunen voor de dag, terwijl ook een hedendaagse stroming als dubstep (in de track Poison) niet geweerd wordt.

Onderkoeld

Echt dansbaar wordt Solitude echter zelden, met uitzondering van het ouderwetse drum-‘n’-bassnummer Observation en het prijsnummer Harder They Fall, die zich beiden kunnen meten met de vroege singles van Kosheen. Save Your Tears lijkt een restant voor de vorige plaat, maar past prima bij de onderkoelde sfeer van dit album.

Vooral in de tweede helft van Solitude kiest Kosheen voor dreigende klanken met soms sporadische of hevig bewerkte vocalen van de frontvrouw. Solitude werkt vooral goed als geheel, met een duidelijke spanningsboog, maar wanneer je de liedjes individueel beluistert, hoor je desondanks maar een handvol echte pareltjes.