Na het uitstekende album Wrecking Ball uit 2012 waren de verwachtingen voor Bruce Springsteens achttiende studioplaat hooggespannen. De boosheid heeft plaatsgemaakt voor hoop, maar wel met de vinger aan de pols.

Waar The Boss de misère van de economische crisis als leidraad gebruikte voor de thematiek op Wrecking Ball, biedt Springsteen op High Hopes nieuwe perspectieven. Hij schijnt een verhelderend licht op de uitzichtloze situaties van zijn getergde karakters en de wrok en de onmacht worden verruild voor positivisme en kansen.

Ook artistiek gezien is High Hopes een ommezwaai van Springsteens voorgaande albums. De productie lag wederom grotendeels in handen van Ron Aniello, maar is spaarzamer en meer gepolijst dan op de platen uit recente jaren. Wat klankkleur en boodschap betreft, komt het nog het dichtst in de buurt van The Rising uit 2002.

Gitarist Tom Morello van Rage Against The Machine en The Nightwatchman speelt een grote rol op de plaat. Zijn felle gitaarspel misstaat niet naast dat van E Street Band-leden Nils Lofgren of Steven Van Zandt, al voegt het een benodigd scherp randje toe. Dit met name op het met Bijbelse referenties doorspekte Heaven’s Wall.

Australië

Springsteen wilde Morello’s spel tijdens de concerten in Australië (waar hij Van Zandt verving) vastleggen, hetgeen resulteerde in nieuwe uitvoeringen van American Skin (41 Shots), High Hopes (cover van Tim Scott McConnell, Springsteen nam het op in 1995) en The Ghost Of Tom Joad (ook gecoverd door Rage Against The Machine).

De tournee door Australië inspireerde Springsteen tevens om het nummer Just Like Fire Would van de punkband The Saints op te nemen, dat geenszins misplaatst voelt tussen de eigen composities. Springsteens jeugdheld Walter Cichon van de uit New Jersey afkomstige band The Motifs wordt bezongen in het sobere The Wall.

Schaduwen

In het rocknummer Frankie Fell In Love zijn schaduwen van oude Springsteen-liedjes als No Surrender, Out In The Streets en Radio Nowhere te horen. De harde baslijn en funksound van Harry’s Place klinken dan weer onkarakteristiek voor The Boss, ondanks de ronddolende saxofoonklanken van wijlen Clarence Clemons.

Liefhebbers van confronterende folkliedjes worden tevredengesteld met Down In The Hole, met zijn kinderen in het achtergrondkoor. Met religieuze ondertonen in This Is Your Sword en Hunter Of Invisible Game zet hij zijn boodschap van hoop kracht bij, al verwoordt hij het nergens zo mooi als in het simpele Dream Baby Dream (origineel van Suicide).

Streep

Mocht het dozijn aan nieuwe opnames van Springsteen nog geen argument blijken om tot aankoop over te gaan, dan word je waarschijnlijk wel door de bijgevoegde dvd met een integrale live-uitvoering van het album Born In The U.S.A. over de streep getrokken. Hoogtepunten zijn de vlammende versies van Bobby Jean en I'm Going Down.

Desondanks is High Hopes niet het relevante Springsteen-album dat Wrecking Ball was en is in dat opzicht vergelijkbaar met de destijds wat tegenvallende opvolgers van Born In The U.S.A. (Tunnel Of Love, 1987), The Rising (Devils & Dust, 2005) en Magic (Working On A Dream, 2009). High Hopes is vooral een luchtig tussendoortje.