Bad Religion - Christmas Songs

Elk jaar verschijnen er een handvol curieuze kerstplaten, die grofweg variëren van parodieën tot goedbedoelde kitsch en bloedserieuze statements. Het kerstalbum van punkrockband Bad Religion past in die laatste categorie.

De Amerikaanse groep bracht al in 1982 zijn debuutalbum How Could Hell Be Any Worse? uit, maar een kerstalbum ontbrak nog aan de discografie van de band rond frontman Greg Graffin. Gezien de sceptische houding van Bad Religion ten aanzien van godsdiensten, is de liedkeuze voor Christmas Songs opmerkelijk te noemen.

Van de negen bijzonder korte liedjes is de vinnige uitvoering van Bing Crosby’s White Christmas het enige seculiere kerstlied, hoewel dat lied ook in een politieke context kan worden geplaatst. Irving Berlin schreef het immers als boodschap van hoop tijdens de Tweede Wereldoorlog. Zo kan het lied nog altijd worden opgevat.

Het wat militante slagwerk van Brooks Wackerman op Little Drummer Boy (de meest 'recente' kerstklassieker op de plaat) geeft het liedje over de geboorte van Jezus op geraffineerde wijze een politieke lading mee. Toch is er weinig cynisme te bespeuren in de vertolkingen van de religieuze liedjes, los van de eigen compositie American Jesus.

Wendingen

Bad Religion voegt melodieuze zanglijnen, een stevige dosis powerakkoorden en stuwende ritmes toe aan de veelal achttiende en negentiende eeuwse liederen als Hark! The Herald Angels Sing, O Come All Ye Faithful, Angels We Have Heard On High en God Rest Ye Merry Gentlemen, maar zonder al te verrassende wendingen.

Met een compacte speelduur van twintig minuten gaat Christmas Songs niet snel vervelen, zelfs al worden de meeste punkrockclichés wel van stal gehaald. Geen materiaal dat je tussen Michael Bublé en Ray Conniff Singers op Sky Radio hoort, al is dit wel Bad Religion op zijn braafst. Maar voor twintig minuten is dat prima.

Lees meer over:
Tip de redactie