Bastille - All This Bad Blood

Een van de bands die dit jaar zijn weg naar het grote publiek vond, was de Britse act Bastille. Na de hit Pompeii, festivaloptredens en een voorprogramma bij Muse legt Bastille een vers product in de schappen voor de feestdagen.

Alhoewel, helemaal vers is All This Bad Blood van Bastille ook weer niet. In feite is het plaatje een heruitgave van de eerder in 2013 verschenen debuutplaat Bad Blood, maar dan uitgebouwd tot een dubbelalbum. Het betreft dus geen nieuw studioalbum. Soortgelijke 2.0-edities verschenen ook al van Katy Perry, Lady Gaga en Lawson.

De eerste schijf is identiek aan Bad Blood en de tweede bestaat naast enkele nieuwe liedjes uit nummers van eerdere uitgaves. Hoewel het materiaal niet met de gedachte is gemaakt dat het ooit deel uit zou maken van een grotere liedcollectie, is er een sterke coherentie waarneembaar in de schrijfsels van zanger Dan Smith.

Vooral het eerste deel van de tweede cd (Part I: All This Bad Blood) bevat sterke liedjes. De onderkoelde producties van Poet en Durban Skies laten een meer bedachtzame kant van Bastille horen. Het uitbundigere The Silence en Laughter Lines waren al te vinden op een eerdere editie van Bad Blood, maar blijven sterk.

Blikvangers

Het tweede deel (Part II: Other People’s Heartache) start met een geluidscollage, bestaande uit fragmenten uit diverse liedjes van Bastille. Off The Night, een medley van houseklassiekers van Corona en Snap!, de City High-cover What Would You Do en een bewerking van O Holy Night met het eigen liedje Skulls zijn de blikvangers.

Welbeschouwd is All This Bad Blood een welkome aanvulling op het moederalbum. De dertiende toegevoegde stukken bevatten minder aanwijsbare (mogelijke) hitsingles, maar geven wel een vollediger beeld van Bastille. In hoeverre de schijf onmisbaar is wanneer je Bad Blood al had, hangt van je adoratie van de band af.

Lees meer over:
Tip de redactie