Iedereen die ooit op een zaterdagavond in al dan niet beschonken toestand een whatsappconversatie had met een ex en dat achteraf betreurde, kan zich troosten met de gedachte dat ook sommige popsterren zoiets meemaken.

Althans, singer-songwriter Gavin DeGraw zingt er op zijn vijfde album Make A Move over (op Heartbreak). En uit betere tijden, wellicht met diezelfde ex, beschrijft hij op Finest Hour de foto’s die hij op zijn telefoon aantrof na nog zo’n wilde avond in een eveneens benevelde staat van zijn. DeGraw lijkt vaker naar de fles te grijpen.

Make A Move is wederom een plaat over de spanningsvelden binnen relaties, grote liefdes, verloren liefdes, tijdelijke liefdes en zo’n beetje alles er tussenin. Dit alles, plus diverse duidelijke referenties naar drank en drugs, wordt opnieuw verpakt in het vermaarde pop-rockgeluid waar DeGraw jaren geleden al furore mee maakte.

De producties van onder meer Ryan Tedder, Martin Johnson, Butch Walker en Kevin Rudolf klinken allen geraffineerd, groots en smetteloos. Alles is tot in de kleinste details geperfectioneerd, met als resultaat dat de spontaniteit van de zanger maar zelden tot uiting komt. Enkele achtergrondkoortjes bezorgen de liedjes wat warmte.

Bombastisch

DeGraw speelt op veilig en wijkt met zijn liedjes niet enorm af van zijn voorgaande platen. De bombastische productie van Ryan Tedder op het vorige album Sweeter bleek echter zo in de smaak te vallen dat niet alleen de OneRepublic-frontman zelf terugkeert, maar dat ook zijn collega’s zijn productiestijl dupliceren.

Dat pakt goed uit in liedjes als Everything Will Change, Need (een van de twee daadwerkelijke Tedder-composities), Make A Move en Different For Girls. De meeste andere liedjes zijn onnodig opgeklopt tot Coldplayeske proporties, terwijl fans van het eerste uur het ingetogen I’m Gonna Try mogelijk prefereren. Wat zou zijn ex vinden?