Op het vierde album laat Alter Bridge weer een hard, gestroomlijnd groepsgeluid horen, waarin ampel ruimte is voor de pathetische hoge uithalen van frontman Myles Kennedy en de feilloze gitaarexcursies van snarenexpert Mark Tremonti.

Dat de Amerikanen niet houden van stilzitten, blijkt wel uit het feit dat men er naast de carrière in deze succesvolle band nog genoeg zijprojecten op na houdt. Zo heeft Kennedy de afgelopen jaren intensief samengewerkt met gitaaricoon Slash, terwijl Tremonti vorige zomer nog tijd vond voor het uitbrengen van een soloalbum.

Na het verkennen van deze muzikale zijpaden pakken de mannen met Fortress de draad weer op die ze drie jaar geleden op het even eenvoudig als ambitieus getitelde AB III hadden laten liggen. Cry Of Achilles illustreert zowel qua naam als de sfeervolle gitaarintroductie dat de adoratie voor Led Zeppelin onverminderd hoogtij viert in de band.

Het ruim zes minuten durende epos (de band voelt op deze plaat duidelijk weinig behoefte nummers compact te houden) wordt op de hielen gevolgd door beoogde hit Addicted To Pain, waarna de gitaarinterlude in Bleed It Dry de schatplichtigheid aan het legendarische Engelse hardrockcombo nogmaals onder de aandacht brengt.

Gelikt

Nochtans klinkt Alter Bridge niet als een retroband. Daarvoor is het stempel dat radiovriendelijke rock en metal op de samenklank van dit gezelschap heeft gedrukt veel te groot. Dit fel blinkende en gelikte aanzien dat niet iedereen zal bevallen, maar draagt bij aan de hog kwaliteit van de ontegenzeggelijk goed geconstrueerde liederen.

Daarbij doet de groep merkbaar moeite om, ondanks de beperkingen die gelden voor een act die mikt op een grote markt, zoveel mogelijk afwisseling in nummers aan te brengen, van de krachtballade Lover tot de geruststellende meezinger All Ends Well en het meerdelige titel- en slotstuk. Kortom, voer voor liefhebbers van het weidse (arena)rockgebaar.


Alter Bridge staat op 3 november in HMH, Amsterdam.