Met haar zelfverzekerde blik, haar rechtervuist gebald en haar lippen felrood gestift op de hoesfoto van haar tweede langspeler, lijkt zangeres Krystl zich helemaal te vereenzelvigen met de albumtitel Undefeatable.

Net als op haar inmiddels tweeënhalf jaar oude debuutalbum Rolling laat Krystl Pullens op Undefeatable weer een dozijn stralende popliedjes horen die speciaal geschreven zijn voor haar indringende doch warme, soulvolle stemgeluid. Ze heeft aan alle liedjes meegeschreven, maar kreeg ook hulp van enkele grote namen.

Blair MacKichan (Ilse DeLange, Sia, Trijntje Oosterhuis) en Martijn Konijnenburg (Nina June, Charlie Dée) keren voor een paar nummers terug, terwijl de zangeres verder hulp krijgt van onder meer Lucie Silvas, Tjeerd Bomhof (Voicst, Dazzled Kid, Anouk) en Sacha Skarbek (Amy Winehouse, Jason Mraz, Lana Del Rey).

Wel moet opgemerkt worden dat de melodielijnen en ritmes van een paar nummers doen denken aan popklassiekers. Vergelijk Dance The World To Life maar eens met Call Me van Blondie, Home met (I’ve Had) The Time Of My Life van Jennifer Warnes en Bill Medley of Little Miss Complicated met Black And White van Michael Jackson.

Onontkoombaar

De overeenkomsten zijn vermoedelijk incidenteel en misschien zelfs onontkoombaar, maar Krystl laat elders op Undefeatable voldoende oorspronkelijke en lentefrisse deuntjes horen. Zo valt Color Me op door zijn aanvankelijk spaarzame instrumentatie, alvorens te eindigen in een wild slot vol uitbundige percussie.

De albumtitel dekt grotendeels de lading, getuige opgewekte, strijdbare en zorgeloze popliedjes als Broken Hearted Girl, Y.D.N.T.S.M., Big Bang (Love Is A Darling) en Circles, al gunt ze ons ook een blik achter de sterke vrouw met de rode lipstick met de tere ballad The Moon Will Guide Me Home het Maria Mena-achtige Without You.