De zomer is niet compleet zonder bijbehorende muziek en de Café Del Mar-cd-reeks is al sinds 1994 de hofleverancier van relaxte zomerdeuntjes.

Het jaarlijkse compilatiealbum dat geheel gewijd is aan ontspannende elektronische muziek heeft, zoals de Spaanse titel al aangeeft, zijn negentiende editie bereikt, mits we bijzondere uitgaven niet meetellen.

Net als het vorige deel is dit album weer samengesteld door de Fin Toni Simonen.

Ook ditmaal is er wederom niets nieuws onder de brandende zon van Ibiza, waar het originele Café Del Mar gevestigd is. Met 26 nummers verspreid over twee glimmende schijfjes voldoet Café Del Mar Volumen Diecinueve exact aan de verwachtingen, al staat er verrassend veel bossanova op de eerste cd.

Liedjes van Gelka, Afterlife en Moya ademen nog altijd dat onthaastende sfeertje van eerdere Café Del Mar-cd’s, zij het met een aangenaam zwoele Latijns-Amerikaanse inslag. Het instrumentale gitaarnummer van Asley Height voelt geenszins misplaatst evenals de remix van Running Up That Hill van Kate Bush.

Consistent

Het zijn echter de bijdrages van The XX, Bonobo en Moby met Mark Lanegan die het vermaarde Café Del Mar-geluid het beste weten te vangen en mede daarom de uitschieters zijn op cd 1. De tweede schijf is als geheel wat consistenter en doet vertrouwd aan, maar is daardoor ook minder avontuurlijk.

De geduldig opbouwende werkjes van acts als D-Note, Ziller, Silent Wave en Hazy J zijn ideale loungenummers, terwijl Jacob Gurevitch met zijn Lovers In Paris flirt met flamenco. De hoogtepunten van cd 2 staan op naam van Bliss, Kinobe en Aromabar, al is dit niet het beste uit twee decennia Café Del Mar.