Met het wapen van Suriname op de hoes, laat het zich raden dat de verzamel-cd Sranan Gowtu vol staat met liedjes afkomstig uit het Zuid-Amerikaanse land.

Hiphoplabel Top Notch is verantwoordelijk voor deze fraaie verzamelaar met Surinaamse liedjes uit zes verschillende decennia. Helaas ontbreekt verdere documentatie bij deze cd en ook hits van Doble R, Bontjie Stars en Dutch Rhythm & Steel Showband missen (zie hiervoor de cd-box Surivlaams van Vic van de Reijt)

Max Woiski Sr. opent Sranan Gowtu met zijn tropische klassieker B.B. Met R. (Bruine Bonen Met Rijst), geheel passend in de calypsotrend die in de jaren vijftig opkwam onder aanvoering van Harry Belafonte. Ook zijn zoon is hier aanwezig, zij het met het carnavaleske Je Bent Nog Niet Gelukkig Met Een Mooie Vrouw.

Waar de familie Woiski een Surinaamse variant van variétémuziek verzorgde met duidelijk Nederlandse connecties, net als de eveneens hier aanwezig The Mighty Botai met zijn Blanke Meid, vinden we op deze cd ook artiesten die dichter bij de wortels van de creoolse muziek blijven, zoals Big Jones en De Surinaamse Vrolijke Jeugd.

Kasekomuziek

De zanger met de prachtige naam Lieve Hugo werd daarentegen gezien als een vernieuwer binnen de kasekomuziek en als vertolker van wintiliedjes. Hij is hier aanwezig met het mooie Blaka Rosoe. Max Nijman bleef midden jaren zeventig nog vasthouden aan de vroegere stijl van Percy Sledge, zoals hier te horen op Adjossi.

Dit terwijl de groep The Happy Boys rond die tijd de dan nieuwe discostroming omarmde met een bewerking van Dillingers Cocaine In My Brain. De groepen The Funmasters (van Iwan Esseboom) en The Twinkle Stars (van Oscar Harris) lieten, getuige dit schijfje, begin jaren tachtig nog tamelijk conventionele dansmuziek horen.

Feestmuziek

Iets later in dat decennium volgde de fameuze op salsa geënte feestmuziek, hier vertegenwoordigd middels Als Je Mij Een Vingertje Wijst van Master Blaster (met onder meer een fragment uit Miggy’s Annie, Hou Jij M’n Tassie Even Vast) en mogelijk het bekendste liedje ooit gemaakt in Suriname, Wasmasjien van Trafassi.

De jaren negentig worden opgesomd met Sukru Sani’s eigenzinnige mix van soca en dancehall op Pompo Lollie en de lome reggae van Papa Touwtjie. Sranan Gowtu sluit af met hectische producties van Aptijt en La Rouge en Damaru’s vertrouwde Mi Rowsu. Deze collectie schreeuwt om een opvolger met meer schoons uit Suriname.