Vijf jaar geleden alweer was Vampire Weekend met zijn debuutplaat de meest verfrissende nieuwe band sinds tijden. Ook nu is van uitputting nog absoluut geen sprake.

Modern Vampires Of The City is wederom de beste plaat van de groep tot nu toe. Met het tweede album Contra liet Vampire Weekend al zien dat het geen zin heeft om hetzelfde trucje keer op keer uit te voeren en die lijn wordt hier rustig doorgezet.

De plaat giert als een achtbaan door alles wat er in muziek mogelijk is op dit moment.

In 2008 was de band nog een groepje upperclass Amerikanen dat het gore lef hadden om zich aan Afrikaanse muziek te wagen, lichtelijk geïnspireerd door Paul Simon en Talking Heads. Inmiddels mag het duidelijk zijn dat de jongens uit New York een van de belangrijkste en vooral beste bands van de afgelopen jaren vormen.

Openingsnummer Obvious Bicycle weet de luisteraar in al zijn rust bijna op het verkeerde been te zetten, maar nummers als Diane Young, Unbelievers en Worship You behoren tot de beste liedjes die het viertal tot nu toe schreef. Modern Vampires Of The City is vooral een plaat waarop Vampire Weekend de perfecte balans vindt.

Geperfectioneerd

Dat betekent niet dat het album een opsomming is van het beste van de vorige twee, in een poging in ieder geval niet te falen. Modern Vampires Of The City is de som der delen, keer twee, met een focus die meer dan ooit ligt op de vocalen (en dus ook de teksten) van Ezra Koenig, die zijn stijl over de jaren heen geperfectioneerd heeft.

Zo is de plaat voor diehardfans een puzzeltocht vol referenties naar eerder werk, maar voor de nieuwe luisteraar een fris album vol scherpe observaties. De ideale plaat voor tijdens de barbecue deze zomer, maar ook op feestjes, de trage zondagen die erop volgen en meer. Het bloedvat is nog lang niet leeg.