Ze is één van de beste zangeressen die een Nederlandse televisietalentenjacht ooit voortbracht. Na een radiostilte van circa 3,5 jaar ligt eindelijk het tweede album van Lisa Lois in de winkelschappen.

"Op de tweede plaat wil ik er wel graag eigen nummers op hebben", zei Lisa Hordijk alias Lisa Lois eind 2009 tegen NU.nl, toen net haar debuutalbum Smoke uit was. Wie in het cd-boekje de liedjesschrijvers opzoekt, ziet Hordijks naam achter de helft van de tien composities op haar tweede langspeler Breaking Away prijken.

Hordijk heeft dus duidelijk een stempel kunnen drukken op haar tweede plaat, hoewel er in het muzikale DNA niet bijster veel verschil zit tussen beide albums. Het Britse productieteam TMS is echter ingeruild tegen een handvol andere producers, waaronder Airto Edmundo, tevens de voornaamste liedjesschrijver op dit album.

Zo bevat Breaking Away hele prettige en soulvolle popliedjes, grofweg in lijn met wat we kennen van Adele, Duffy en Emeli Sandé. Toch zijn het vooral de wat gevoeligere nummers als Cover Up, Overcome en Not A Love Song die onmiddellijk de aandacht trekken en waarin Hordijks stem zich in zijn meest pure vorm presenteert.

Ambities

Dat zijn ook de beste nummers op Breaking Away, wat niet wegneemt dat de mid- en uptempo stukken er niet mogen zijn. Liedjes als het hoopgevende titelnummer, het wat aan En Vogue memorerende Crazy en de single Silhouette geven een goed beeld van de muzikale ambities van Lisa Lois en haar flexibele stemgeluid.

You Don't Know Me, Wait en Not My Business zijn zomerse verwijzingen naar de vrolijke R&B- en soulpop uit de eerste helft van de jaren negentig, maar zouden het ook anno 2013 nog uitstekend doen op de playlist van menig radiostation. Herhaaldelijk in de cd- of op de mp3-speler gaat Breaking Away eveneens niet snel vervelen.