Was 2012 het jaar waarin Ty Segall met zijn rammelende garagerock vele harten wist te veroveren, zo lijkt 2013 het jaar te worden van zijn muzikale maat Mikal Cronin.

Op zijn tweede album werpt Mikal Cronin een powerpophengel uit met tien weerhaakjes die met geen mogelijkheid uit het trommelvlies zijn los te krijgen.

De zonovergoten powerpop op het soloalbum MCII kan zich meten met het beste werk van Big Star, Teenage Fanclub en The Posies.

Minder gruizig dan het eigen naam dragende debuut kiest Cronin hier voor gepolijste pop met volle arrangementen. Zelfs viool is hier terug te horen. Overigens een van de weinige instrumenten die de multi-instrumentalist niet zelf heeft ingespeeld.

Wel wordt Charles Moothart, met wie Cronin ook in Charlie and The Moonhearts en Ty Segall Band speelt, ingevlogen voor twee nummers op drums. En scheurt ook Segall als gast zijn gitaar door I Am Wrong en I'm Done Running From You. Verder is het echter Cronin die de snaar slaat.

Live

Een prestatie op zich, zeker omdat MCII klinkt alsof de plaat in zijn geheel live is ingespeeld. Dat MCII spoor voor spoor is opgebouwd, is niet terug te horen in de tien aanstekelijke nummers die allen even warm en vol uit de boxen sprankelen.

Hoogtepunten te over, maar vooral Shout It Out (met Beach Boys-surfpopvibe), het ruigere Change en I'm Done Running From You boren zich als popharpoenen in het oor om daar dagenlang rond te blijven zingen.