Wat hebben The Proclaimers, The Veronicas, Tegan and Sara, The Cheeky Girls, Joel en Benji Madden van Good Charlotte, Jedward en Maurice en Robin Gibb van Bee Gees gemeen met het Nederlandse duo Tangarine?

Het antwoord: het zijn allen tweelingen die samen muziek zijn gaan maken.

De in 1983 geboren tweelingbroers Sander en Arnout Brinks brachten reeds in 2008 hun debuutalbum Between The Lines uit, in 2009 gevolgd door Fields Of Poetry en in 2010 door A Mystery That Binds Us, Still. Seek & Sigh is de vierde langspeler.

Aan de formule is weinig veranderd, want nog altijd maakt Tangarine aangename en prettig in het gehoor liggende folkpop die doet denken aan Crowded House, Simon and Garfunkel, Donovan en The Jayhawks. Ook zijn er volop Beatleske elementen te herkennen in de liedjes van de bebaarde broers uit Assen.

Liever

Tangarine toont nergens de behoefte om modern te klinken, maar voelt anders dan veel van zijn voorbeelden veel luchtiger, lichtvoetiger en liever aan. Het tweetal schetst veelal idyllische plaatjes, gehuld in warme harmonieën en een open geluid. Met name het kleine en onschuldige Reasons is een regelrechte hit (mits een single).

De overige ballads (Walking On A Dead End Street en Sure Of The Things) raken vooral vanwege hun sobere eenvoud. Elders weet Tangarine de luisteraar snel te grijpen met aanstekelijke liedjes als Motion Of Light, Out Of Sight, Waters On The Rise en Walking Around My Soul, al heeft het duo zijn kruit snel verschoten.

Omdat de broertjes Brinks ervoor kiezen om grote delen van liedjes gezamenlijk te vertolken, gaat de brave samenzang na veelvuldige beluistering van Seek & Sigh wat tegenstaan. Daar heeft de tweeling van The Proclaimers ook last van, al zijn hun liedjes net iets scherper en vinniger dan die van het Nederlandse equivalent.