The Flaming Lips - The Terror

Met een reclamespot voor een Koreaans automerk tijdens hét sportevenement van het jaar, de Super Bowl, is de band The Flaming Lips doorgedrongen bij het grote publiek. En toch ook weer niet.

Want de psychedelische popliedjes van die excentrieke Wayne Coyne en consorten zijn absoluut niet voor iedereen weggelegd. The Flaming Lips presenteerde zich in zijn meest toegankelijke vorm middels de single Race For The Prize uit 1999, maar levert met The Terror een van zijn meest introspectieve en grauwe albums af.

De dertiende langspeler bestaat uit negen individuele composities, maar voelt aan als één nadrukkelijk geheel, bijna als een filmsoundtrack. Degenen die de band leerden kennen vanwege die reclamespot tijdens de Super Bowl, worden meteen in de diepste krochten van Coyne’s overactieve brein meegesleurd.

Het openingsnummer heeft de toepasselijke titel Look… The Sun Is Rising, want het schijnt een waterig licht op wat er zich in de verte afspeelt. Hoewel onheilspellend en postapocalyptisch van toon, gloort er hoop in experimentele exercities als Try To Explain, het dertien minuten durende You Lust en het schimmige Be Free, A Way.

Bevreemding

Aangekomen bij het nummer You Are Alone slaat de toon drastisch om en maakt een onaangenaam gevoel van bevreemding zich van je meester. In de repetitieve geluidscollage Butterfly, How Long It Takes To Die zwerven de rondspokende vocalen door de vele geluidslagen, als statische ruis door de dichtbevolkte ether.

Ook op Turning Violet en Always There… In Our Hearts verzuipen de hoge vocalen van Coyne in een vloedgolf van feedback, ruis en geluidseffecten, waarmee op artistieke wijze vorm wordt gegeven aan abstracte begrippen als eenzaamheid en wanhoop. De perfecte manier om nieuwe fans te vervreemden, maar erg smaakvol.

Lees meer over:

NUwerk

Tip de redactie