In 2011 nam Bastiaan Bosma met een felle laatste technopunkplaat en een intensieve tournee langs de Nederlandse podia afscheid van Aux Raus. Tijd voor een ander muzikaal hoofdstuk.

Ditmaal is Bosma niet gebonden door de grenzen van de elektronica. Bullerslug is het antwoord, een Rotterdamse supergroep met leden van The Devil's Blood, Elle Bandita, Houses en Malkovich in de gelederen. Een ronkende gitaarformatie, waar de stormram, evengoed als bij Aux Raus, het hoofdwapen blijft.

In elf nummers worden elementen uit (post)metal, punk en industrial samengebald tot kleine bombardementen met zwaar slepende dreiging. Vies, venijnig en opgejaagd schreeuwend zingt Bosma met op de achtergrond een dichtgetrokken gitaarmuur, opgebouwd uit felle, hoekige riffs.

Aangevuld met op de achtergrond de zang van Ryanne van Dorst (Elle Bandita) doet Bullerslug op Cheer Up, Goth! op momenten denken aan een kruising tussen Motörhead, Nine Inch Nails en Made Out Of Babies. Vies omdat het moet, hard omdat het kan en heel direct in je tronie.

Oosters

De Rotterdammers rammen ruim 40 minuten tegen je trommelvlies met een onstilbare drive. Hoogtepunt in die energieke golf is het eerste nummer Bombardus. Openend met een Oosters georiënteerd gitaarloopje, breekt ook hier al snel de punkstorm los. Een wervelwind waarin het moeilijk te ontkomen is.

Dit lukt Bullerslug helaas niet met elk nummer. Hoewel voortdurend energiek, zakt naar het einde de aandacht weg. Maar dat kan ook gewoon zijn omdat de plaat zo enorm sterk begint, vooral omdat deze met afsluiter Mini Macho direct weer wordt opgepakt.