De kwaliteit van de liedjes van Morrissey is altijd afhankelijk geweest van degene die de muziek aanleverde. De wat eigenaardige samenwerkingen op Kill Uncle zorgden voor het meest afwijkende album in zijn discografie.

Bij The Smiths was gitarist Johnny Marr verantwoordelijk voor de deuntjes bij de teksten van Morrissey, maar anno 1991 was Marr een samenwerking aangegaan met Bernard Sumner van New Order voor de band Electronic. Morrissey maakte zijn tweede soloalbum Kill Uncle met Fairground Attraction-gitarist Mark E. Nevin.

Ook de keuze voor de producers Clive Langer en Alan Winstanley (Madness, Dexys Midnight Runners, Hothouse Flowers) was geen schot in de roos, al bevat Kill Uncle interessante stukken als het aangrijpende Asian Rut, het energieke Mute Witness, het deprimerende (I’m) The End Of The Family Line en het opvallend vrolijke Sing Your Life.

Na de inferieure heruitgave van solodebuut Viva Hate in 2012, is Kill Uncle een iets aantrekkelijkere aanschaf voor Morrissey-liefhebbers. Al is het niet ondenkbaar dat trouwe fans misschien even moeten wennen aan de afwijkende volgorde van de liedjes ten opzichte van de originele uitgave uit 1991.

Homogeen

De nieuwe versie van Kill Uncle bevat een nooit eerder uitgebrachte opname van de Herman's Hermits-cover East West en de oude B-kant Pashernate Love. De opname van There’s A Place In Hell For Me And My Friends, een van de meest kenmerkende nummers, is vervangen door een wat homogene indierockversie.

Morrissey schiet wederom tekort met het bonusmateriaal. B-kantjes Tony The Pony, Journalists Who Lie, That’s Entertainment en The Loop ontbreken, evenals de losstaande singles Pregnant For The Last Time en My Love Life, die eveneens in 1991 verschenen. Wel mooi dat dit ondergewaardeerde album weer belicht wordt.