Het debuutalbum van Guild Of Stags, de mannelijke helft van Krezip, heet Ode To The Emperor en is opgedragen aan een Schots edelhert dat waarschijnlijk in 2010 om het leven is gebracht door een jager.

De mythevorming rond het dier, ook wel de Keizer van Exmoor genaamd (naar Exmoor National Park), wordt voortgezet in het artwork van dit langverwachte eerste album van Guild Of Stags, bestaande uit ex-Krezip-leden JP Hoekstra, Bram van den Berg, Joost van Haaren (ook van The Jacks) en hun nieuwe zanger Michael Devlin.

Alle vergelijkingen met Krezip kunnen overigens meteen overboord, want Guild Of Stags ligt op geen enkele manier in het verlengde van de ooit door Jacqueline Govaert aangevoerde popband. Guild Of Stags vindt zijn inspiratie bij rockgoden als Led Zeppelin, Aerosmith en Lenny Kravitz.

Wie de heren achter Krezip een beetje heeft gevolgd, zal er niet van opkijken dat Guild Of Stags een solide potje retrorock neerzet, want deze doorgewinterde muzikanten kunnen bijna elk genre nauwkeurig nabootsen. Je merkt wel dat dit type muziek de band na aan het muzikantenhart ligt.

Overtuiging

De grote verrassing is Devlin, die als volleerd rockzanger bij vlagen memoreert aan Bon Scott, Robert Plant, Ozzy Osbourne en voormalig Journey-zanger Steve Perry. Helaas zijn de teksten die hij zingt in de regel erg zwak en clichématig, maar hij doet het dan wel weer met zoveel overtuiging dat je er niet echt over kunt vallen.

Ode To The Emperor biedt zowel headbangnummers (What Do You Know, Hit 'N Miss, Eightteen) als meeslepende rocksongs (Dirt & Decay, Million Miles, They Call It Love). Elk kundig uitgevoerd, maar met de muzikale voorbeelden te prominent aan de oppervlakte om van een eigen geluid te kunnen spreken. Rocken doet het wel.