Het Britse duo Orchestral Manoeuvres In The Dark noemt zijn twaalfde album English Electric, naar een industriebedrijf dat een halve eeuw lang elektromotoren bouwde, maar ook locomotieven en raketten.

Orchestral Manoeuvres In The Dark (OMD) was in de jaren tachtig één van de meest succesvolle synthpopgroepen en had in Nederland grote hits met Maid Of Orleans, Locomotion, Talking Loud And Clear en (Forever) Live And Die, maar de samenwerking tussen Andy McCluskey en Paul Humphreys stopte in 1989.

McCluskey ging alleen verder als OMD, maar hield het in 1996 voor gezien en richtte een jaar later Atomic Kitten op. In 2010 verscheen het comebackalbum History Of Modern, waarop de groep teruggreep op de klanken van de elpee Architecture & Morality uit 1981. English Electric neigt juist weer meer naar diens latere pophits.

Nummers als Dresden, Night Café en Stay With Me klinken onmiskenbaar als de bekende hits van het duo en hadden drie decennia geleden ongetwijfeld de hitlijsten beklommen. De dochter van Zeus en Leda uit de Griekse mythologie wordt door OMD bezongen op Helen Of Troy en geldt als de Jeanne d’Arc van dit album.

Duitsers

McCluskey en Humphreys krijgen op English Electric ook wat hulp van Duitsers. Zo leent het duo het nummer Kissing The Machine van Elektric Music, een nevenproject van Karl Bartos (Kraftwerk, Electronic) en Lothar Manteuffel (Rheingold). McCluskey zong al mee op het origineel en hier horen we ook Claudia Brücken (Propaganda).

Atomic Ranch doet juist weer sterk denken aan het vroegere knip- en plakwerk van producer Trevor Horn. Electronummer The Future Will Be Silent is de meest eigentijdse productie van de twee. Het gebrek aan vernieuwing voor lief genomen, is English Electric echter de sterkste plaat van OMD sinds Dazzle Ships uit 1983.