Duo Macklemore en Ryan Lewis uit Seattle levert met het debuutplaat The Heist een album vol scherpe observaties, pijnlijke openbaringen en originele hiphopproducties.

Macklemore maakt na jaren eindelijk de stap van obscure rapper, die het vooral moest hebben van een klein groepje insiders in de blogosphere, naar wereldberoemde entertainer.

Al vanaf Macklemore's solodebuut The Language Of My World (2005) voorspelden kenners dat zijn toekomst er rooskleurig uitzag. Het verwachte succes bleef echter uit. Het wachten was vooral op die ene hitsingle, die hem zou lanceren bij het grote publiek.

Met de Britse nummer 1-hit Thrift Shop (ook hier een groot succes) is dat gelukt. De ode van Macklemore aan de tweedehands kledingwinkel is een pareltje vol hilarische oneliners, die in deze tijden van economische malaise uiterst perfect getimed lijkt.

Oprecht

Waar Macklemore vooral in uitblinkt, is zijn bereidheid om de materie dicht in de buurt van zijn persoonlijke belevenis te houden. Op Same Love lucht hij zijn hart over homoseksualiteit, iets dat je niet snel zult zien binnen het hiphopgenre (Frank Ocean daargelaten).

Het zijn vooral die momenten waarop Macklemore zich onderscheid van zijn collega's. Op Starting Over vertelt hij over zijn pijnlijke terugval in het drankgebruik en de stappen die daarop volgden, richting herstel. En het is deze oprechtheid die The Heist als album doet overtuigen.