Het televisieprogramma De Beste Singer-Songwriter Van Nederland is niet het hitkanon gebleken dat The Voice Of Holland is, maar wel een wegbereider voor de carrières van onder meer Douwe Bob, Nielson en Daniel Versteegh.

Versteegh timmert al langere tijd aan de weg en dat stukje ervaring heeft hem ook geholpen bij de talentenjacht van Giel Beelen. Zo won Versteegh de Grote Prijs van Nederland in de categorie singer-songwriter, hij werd uitgeroepen tot 3FM Serious Talent en hij werkte mee aan het debuutalbum van de formatie Lorrainville.

Metanoia (Grieks voor wedergeboorte) lijkt speciaal gecomponeerd voor deze vroege lente, die nog in de greep is van de winter. De kleine, heldere pianoaanslagen zijn als speelse zonnestralen die door een donker wolkendek glippen en het spaarzame gitaargetokkel is zo zacht als het rijp op de velden in het nog kille ochtendgloren.

Maar zoals dit voorjaar de flora nog niet bepaald uitnodigt tot bloeien, zo heeft ook Daniel Versteegh nog niet zijn volle potentie bereikt. Zijn kleine liedjes, met een nadrukkelijke folkinslag, zijn liefdevol uitgewerkt, hoewel Versteegh soms nog wat gereserveerd klinkt. Als een bloem die ontluikt, maar nog niet op kleur gekomen is.

Ondervangen

Producer Wouter Budé (Nina June, The Mad Trist, Christopher Green) ondervangt dit met een breed palet aan klankkleuren. De strenge vorst en het kraken van het ijs worden gesimuleerd in Longest Winter, terwijl je de zee bijna kunt horen ruisen in de dikke geluidslagen waaruit Carry Your Troubles To Sea wordt opgebouwd.

Hij is op zijn sterkst in het sobere How We Were Young, het troostende Ana (You’ve Got Time) en het lijzige I’m On Your Side. Met zijn 31 lentes is Versteegh een relatieve laatbloeier, maar Metanoia lijkt een belofte voor al het moois dat nog komen gaat. De songtitel You’ll Rise From The Ashes In The Spring lijkt autobiografisch.