Bij beluistering van haar debuutalbum Not Guilty zou je het misschien niet zeggen, maar de soulzangeres June Noa heeft ooit nog meegezongen op een single van het illustere duo Guillermo & Tropical Danny.

Dat is alweer lang geleden. June Noa is het pseudoniem van de uit Amsterdam afkomstige zangeres Patricia Wunnink. Haar album Not Guilty werd voorafgegaan door de singles Why, If I Ever Leave You en de EP While The City Is Sleeping, met medewerking van Fugees-lid Pras Michel. Alle nummers keren terug op dit debuut.

Het stemgeluid van June Noa laat zich het beste definiëren als een mix tussen Joss Stone, Sharon Jones en Anastacia, met zowel krachtige en puntige uithalen als sensuele en broeierige ondertonen in de lagere regionen. Maar ook een veel oudere generatie soulzangeressen klinkt door in de vocale benadering van haar songs.

Met haar liedjes begeeft June Noa zich eveneens op het reeds platgewalste pad van de funky soulpop en Motown-pastiche. Producer en voornaamste songschrijver Joachim Vermeulen Windsant slaagt er uitstekend in om de liedjes van een retro-jaren zeventig-geluid te voorzien, hoewel dat soms ten koste gaat van de originaliteit.

Assertief

Binnen de veertien liedjes die dit album rijk is, komen alle clichés die aan het genre verbonden zijn dan ook wel een keer voorbij. Bovendien zijn de eerste drie nummers te verwaarlozen. Daarna volgt echter een sterke reeks liedjes, met het assertieve GTFO en het genadeloos vrolijke You Don’t Love Me als absolute uitschieters.

Ook Work, Spin Around, Why en Suspicious beklijven onmiddellijk en tonen aan dat de zangeres en haar producer zorgvuldig oude soulplaten hebben bestudeerd. Een bewonderenswaardig debuut, maar het enige waar June Noa zich schuldig aan maakt is dat ze te zeer een sjabloon volgt van wat soulmuziek zou moeten zijn.