Janne Schra - Janne Schra

Met leden van onder meer De Staat en Voicst werkte voormalig Room Eleven-zangeres aan de eerste plaat onder haar eigen naam. Het resultaat is uiterst gevarieerd, maar nergens teleurstellend.

Janne Schra werd bekend als de zangeres van de jazzpopband Room Eleven. Na het uiteenvallen van dat succesvolle collectief, ging Schra min of meer solo verder. Er was weliswaar een band om haar geformeerd, maar uiteindelijk draaide de groep Schradinova toch vooral om de getalenteerde zangeres.

Een vergelijking met Anneke van Giersbergen, die middels de band Agua De Annique eenzelfde traject doorliep na haar vertrek bij The Gathering, is in dat opzicht op zijn plaats. Wat beide zangeressen verder gemeen hebben, is het vermogen op ieder volgend album zichzelf opnieuw uit te vinden en toch herkenbaar te blijven.

Het stemgeluid van Janne Schra klinkt bij liefhebbers van Room Eleven en Schradinova meteen vertrouwd, hoewel haar titelloze solodebuut een grote verscheidenheid aan muzikale invloeden kent. Jazz is nog steeds het meest prominente genre, maar ook pop en americana sluimeren door in haar liedjes.

Lieflijk

Sommige nummers beklijven onmiddellijk, zoals de opgewekte, Motownachtige songs Light Up en Place To Run From, het wat op Wild Wood van Paul Weller gelijkende Hold On To, het lieflijke Different en het zwoele After Effects. Andere liedjes hebben meer tijd nodig om onder je huid te kruipen, maar gaan daar vervolgens niet meer weg.

Bijzonder fraai is de ballad New Life, dat klinkt als een van stemoefeningen ontdaan nummer van Minnie Ripperton, maar ook het sexy Beeping en het heerlijk dromerige 1999 mogen er zijn. Met het door M. Ward geschreven nummer Eyes On The Prize doet Schra zelfs een geslaagde poging Norah Jones naar de kroon te steken. De Asaf Avidan-cover is een aardige bonus.

Lees meer over:

NUwerk

Tip de redactie