Ruwe, ongepolijste en energieke rammelrock; de afgelopen jaren lijkt haast uit het niets een nieuwe golf aan garagerock en punkbands over het muzieklandschap heen te spoelen. 

Ook Nederland heeft zo haar eigen lading nieuwe rockhelden. Mozes & The Firstborn uit Eindhoven, dat onlangs bij Top Notch heeft getekend, en Traumahelikopter uit Groningen lopen voorop. Na twee singles rammelt het trio, bestaande uit twee gitaristen en een drummer met een half drumstel, nu zijn eerste titelloze langspeler vol.

Nog geen half uur lang, maar vol met enkel vieze, ronkende en aanstekelijke rockanthems die bol staan van de jeugdige energie en onwil te conformeren. Zo wordt in Kids, de single die in de laatste weken van december vooruitging aan het debuut, het slackersleven van de hangjongeren bejubeld.

Fikkie stoken en punkrockshows bezoeken, meer hebben ze niet te doen. Punkrock die gutst van het zweet, dampend uit je boxen knalt, je de vuist doet ballen en vooral op plaat zo klinkt als het trio live doet.

Dreigend

Soms ruikt de band een beetje aan The Cramps, dreigend met een likje surf zoals in Wolf. Maar veelal is het de recht toe recht aan garagerock die de klok luidt, te vergelijken met de betere werken van The Oblivians.

Net zo direct, net zo rauw en, niet te verwaarlozen, net zo pakkend met instant meezingers als Room Service, het eerder genoemde Kids, Bad Day en I Ain't Working This Summer. Nu al een plaat die mee gaat voor de eindejaarsloterij.