De term perfectionisme staat vrijwel synoniem aan Barbra Streisand. De diva is heel kieskeurig over wat ze naar buiten brengt en als ze er niet geheel tevreden mee is, dan krijgt niemand het te horen. In dat licht is Release Me een bijzonder album.

Op deze plaat verzamelt Streisand namelijk nummers die door de jaren heen om de een of andere reden op de plank zijn blijven liggen. Release Me bevat opnames uit de periode 1967 tot en met 1988, plus een geheel nieuw nummer dat oorspronkelijk bedoeld was voor haar vorig jaar verschenen album What Matters Most.

Een aantal liedjes zijn in andere varianten wel her en der op plaat verschenen, maar het gros van het materiaal kwam nooit verder dan een stoffige plank in een archief. Streisand spitte die archieven door naar deze opnames en liet ze vakkundig oppoetsen, soms met wat minieme aanpassingen en geheel opnieuw gemixt.

Het meest opmerkelijke aan Release Me is dat Streisand voor geen van de nummers haar vocalen opnieuw ingezongen heeft en dat je dus ook een piepjonge zangeres op de opnames van Willow Weep For Me en Lost In Wonderland hoort. In wat gebabbel tussen de liedjes door, hoor je zelfs een wat onzekere artieste.

Pareltjes

Bij beluistering van Release Me rijst meteen de vraag om welke redenen Streisand deze nummers aan de kant geschoven heeft, want er staan werkelijk een aantal pareltjes op deze schijf. Zoals bijzonder fraaie uitvoeringen van het Jimmy Webb-liedje Didn’t We, musicalnummer Being Good Isn’t Good Enough en de countrysong Try To Win A Friend.

Haar uitvoering van Randy Newmans I Think It’s Going To Rain Today (met de auteur op piano) is wellicht de definitieve versie van dat nummer. Verder worden fans tevredengesteld met nooit eerder verschenen studioversies van liedjes uit A Star Is Born en The Wiz. Het maakt nieuwsgierig naar wat er nog meer in de archiefkasten van Streisand ligt, wat op deel 2 te horen zal zijn.