Even leek het of Marinus de Goederen een punt had gezet achter A Balladeer. In 2010 kwam de liedjesschrijver met zijn eerste soloplaat onder de naam Mr. A Balladeer, waaronder hij ook door Nederland reisde.

Maar vier jaar na Where Are You, Bambi Woods? is Marinus de Goederen terug met A Balladeer. I Can't Keep Track Of Each Fallen Robin ligt mooi in lijn met de plaat uit 2008 en soloalbum Sorry, Kid. Het vierde album van de band uit Amsterdam heeft namelijk veel van de ingetogen spanning die ook te vinden is op het soloavontuur.

Kleine liedjes die, ondanks goed gevulde arrangementen, klein zijn gehouden rondom de melancholische woorden van de liedjesschrijver. A Balladeer zoekt de treurnis op, maar ook troost in twaalf warme rockballads. Centraal daarin de krakerige stem van De Goederen.

Vocaal leunt hij bij momenten tegen Michael Stipe van R.E.M. aan, om in andere nummers richting Damien Rice te kruipen. Wat dat betreft het te verwachten plaatje bij een plaat van A Balladeer. I Can't Keep Track Of Each Fallen Robin biedt dan ook weinig verrassing of nieuws onder de herfstzon.

Herfstbries

Een dozijn nummers gearrangeerd met de nuance van een berg ritselende verkleurde bladeren, gegrepen door een lichte herfstbries. A Balladeer hoeft het niet te hebben van grote gebaren om groots te klinken. Een bak aanzwellende strijkers aan het eind van Tarot, Tequilla of een paar spaarzame piano aanslagen in For Isabelle zijn al genoeg om sfeer te schetsen.

Soms is I Can't Keep Track Of Each Fallen Robin wat eentonig en ook soms wat zoet, maar er is geen slechte toon te horen. Voor fans van A Balladeer precies waar ze vier jaar op gewacht hebben. Voor de rest van de mensheid een plaat die wellicht voorbijgelopen zal worden.