Zo opbeurend als de titel van het debuutalbum van Rachèl Louise klinkt, zo ontmoedigend blijken de emotionele songteksten van de jonge Nederlandse zangeres.

Jaarlijks verschijnen er talloze debuutalbums van popzangeressen, waarvan uiteindelijk slechts een handvol bekendheid verwerft. Dat is in 2012 niet anders en ook dit jaar zijn er wederom tal van veelbelovende vrouwelijke talenten die hun eerste schreden in de muziekindustrie zetten met hun muzikale zielenroerselen.

Rachèl Louise is één van die veelbelovende talenten van 2012. Met Be Your Own Cheerleader levert ze een album af met bijna uitsluitend kundig vervaardigde popliedjes, van het soort waar collega’s als Laura Jansen, Colbie Caillat, Nerina Pallot, Lucie Silvas, Krystl en Sarah Bareilles ook al in grossierden.

De vraag die rijst is of er tussen de bovengenoemde zangeressen eigenlijk nog wel ruimte is voor Rachèl Louise, daar de brunette op muzikaal vlak nog wat zoekende lijkt naar een eigen stijl. Echter, hoewel haar melodieën prettig en vertrouwd in de oren klinken, zijn haar zeer persoonlijke teksten uiterst confronterend.

Onzekerheid

Zo bezingt Louise op het gros van de liedjes haar liefdesperikelen, soms zo intens en specifiek dat het bijna pijnlijk wordt om ernaar te luisteren. Tegelijkertijd is dat haar grote kracht. Bepaalde luisteraars zullen zich herkennen in de onzekerheid die ze verwoordt in Of Course You’re Blonde, evenals het stille verlangen naar je ex in Not With Me.

Be Your Own Cheerleader bevat ook wat lichtere momenten, in de vorm van Just A Few en At The Disco, die iets van escapisme bieden op een schijf die volledig gewijd lijkt aan het droeve einde van een veelbelovende relatie. Rachèl Louise is geen cheerleader is de traditionele zin, maar haar hartzeer heeft een troostende werking.


Rachèl Louse staat op 13 december in Paard van Troje, Den Haag, op 14 december in Patronaat, Haarlem en op 15 december in Tivoli de Helling, Utrecht.