Het experiment van de multiculturele samenleving heeft gefaald en kan ook nooit slagen, zo vertellen politici ons de afgelopen jaren. Luisterend naar de muzikale mozaïek van Skip & Die zou je tot een andere conclusie kunnen komen.

Riots In The Jungle is namelijk de culturele globalisering samengevat in twaalf nummers. Ontstaan op doortocht door Zuid-Afrika, laat deze formatie rond producer Jori Collignon (Nobody Beats The Drum, C-Mon & Kypski) en zangeres Cata Pirata het beste horen van het brede culturele landschap in de regenboognatie.

Nauwelijks achttien jaar na de val van het Apartheidsregime blijkt dat een gemêleerd landschap dat, aangevuld met nog wat Zuid-Amerikaanse dansinvloeden van onder andere de cumbia, tot een uiterst swingende, aanstekelijke en gevarieerde eenheid leidt.

Hiphop, afrobeat, dubstep en samba worden afgewisseld en samengebracht alsof het de normaalste zaak van de wereld is, net zoals talen worden afgewisseld alsof er nog nooit sprake is geweest van een Babylonische taalverwarring.

Teenslippers

Riots In The Jungle is daarmee het beste te omschrijven als het resultaat van een samenwerking tussen Buena Vista Social Club, DJ Shadow, Lucy Love en een willekeurige Amerikaanse brassband geslagen door de jazzmolen van Sun Ra, spelend op Braziliaanse teenslippers.

Een album vol hoogtepunten, met als een van de uitschieters de melancholische hiphopmars Lihlwempu Lomlungu, waarin het lijkt als of een begrafenisbrassband uit New Orleans de treurnis in een dubsteptrack probeert te blazen. Zo heeft elk nummer haar eigen absurde wending, maar Riots In The Jungle is opzwepend en raak.