Verborgen schatten; de popmuziek herbergt er honderden, zoniet meer. Zo nu en dan ziet zo’n verloren parel alsnog het levenslicht, zoals dit album van de man die als opvolger van James Brown geïntroduceerd werd.

Mickey Murray werd in 1938 geboren in North Augusta in de Amerikaanse staat South Carolina. Op dertigjarige leeftijd nam hij op verzoek van platenfirma SSS International de Otis Redding-cover Shout Bamalama op, dat een miljoen keer over de toonbank ging in de VS. Murray zag er echter nooit een cent van.

Terwijl hij zijn geld verdiende als schoenpoetser in een kapperszaak in zijn thuisstad, trad hij op met grootheden als Aretha Franklin, Wilson Pickett en The Staple Singers. King Records raakte geïnteresseerd in Murray, dat in hem een opvolger zag van James Brown, die indertijd veel singles uitbracht bij deze firma.

De elpee People Are Together, geproduceerd door Bobby Smith, was het resultaat, maar nadat de gelijknamige single flopte vanwege diens destijds controversiële tekst over rassenscheiding (we hebben het over 1970), durfde King de plaat niet meer in de winkels te leggen. Na 42 jaar wordt People Are Together eindelijk officieel uitgebracht.

Lovenswaardig

Het is natuurlijk een treurig verhaal, zeker wanneer je bedenkt dat artiesten als Billy Paul, Isaac Hayes en Marvin Gaye in de daaropvolgende jaren die taboes zouden doorbreken. De carrière van Murray raakte in verval, maar dat People Are Together na al die tijd alsnog uitkomt is lovenswaardig, zeker gezien diens muzikale kwaliteit.

Het is begrijpelijk dat King Records in hem een opvolger van James Brown zag, want er is een grote vocale overeenkomst. Van de eindeloze funkexercities die we van Brown kennen, is echter geen sprake. People Are Together bevat twaalf beknopte soulliedjes, met als hoogtepunt een broeierige versie van de evergreen Fever. Een ruwe parel.