Van Morrison - Born To Sing: No Plan B

Als de Noord-Ierse zanger Van Morrison in de voetsporen van zijn vader was getreden, dan zou hij elektricien op een scheepswerf zijn geworden. De platenkast van zijn pa maakte echter meer indruk op de jonge Morrison.

En maar goed ook, want we waren in Van Morrison een groot zanger, muzikant en liedjesschrijver verloren als hij inderdaad dezelfde professie als zijn ouweheer had verkozen boven een muzikale loopbaan. Een carrière die ondertussen al vijftig jaar meegaat, met een aantal noemenswaardige creatieve pieken.

Zijn 34e studioalbum Born To Sing: No Plan B mag in creatief opzicht weliswaar niet veel nieuws toevoegen aan zijn toch al rijke discografie, maar de nummers op zijn tweede plaat voor Blue Note liggen in het verlengde van wat hij in het verleden al geregeld liet horen en is derhalve sowieso een welkome aanvulling op zijn werk.

Born To Sign: No Plan B mag zonder meer een ijzersterk album worden genoemd en zelfs tot zijn betere werk worden gerekend. Morrisons soulvolle benadering van jazz, blues en R&B, plus diens ruwe doch troostende stemgeluid complimenteren de ietwat weemoedige maar nooit echt melancholieke liederen.

Oprekken

Fans herkennen ongetwijfeld Close Enough For Jazz van zijn meer op blues gerichte album Too Long In Exhile uit 1993. Verder zijn alle nummers op Born To Sing: No Plan B nieuw en Van The Man schuwt niet om composities tot zeven of acht minuten speeltijd op te rekken, op een wijze zoals enkel een grootheid zoals Bob Dylan dat kan.

Bluesnummer Pagan Heart en het lijzige Goin’ Down To Monte Carlo zijn daar goede voorbeelden van. De plaat is een aanbeveling voor wie ook al dol was op het album Moondance. Het is maar goed dat Van Morrison geen plan B achter de hand had toen hij voor een zangcarrière koos, want dit is zijn zoveelste album dat overuren maakt in de cd-speler.

Lees meer over:
Tip de redactie