Met The Connection levert voormalige nu-metalgrootheid Papa Roach een buitengewoon pakkend en professioneel klinkend album af, dat in beste Hollywoodstijl ieder sprankje van eigen karakter en identiteit ontbeert.

Luisterend naar het minutieus geproduceerde intro Engage, tijdens welke de knallende opener en eerste single Still Swingin’ al door de ether suist, bekruipt je onwillekeurig de gedachte wat Papa Roach anno 2012 stilistisch nog gemeen heeft met die band van die ene monsterhit, Last Resort.

Niet al te veel, zo lijkt op het eerste gezicht en ook bij nadere beluistering. Zoals Amerikaans icoon Thomas Jefferson echter al eens mooi opmerkte: "In matters of style, swim with the current; in matters of principle, stand like a rock."

Die twee zaken blijken in dit geval voorbeeldig samen te vloeien, voor zover de enige principes van deze groep veel geld binnenharken en in het spotlicht staan schijnen te zijn. Zo bezien slaagt Papa Roach wederom glansrijk met het volstrekt gecalculeerd rockende The Connection.

Generiek

Een slecht album kun je dit derhalve niet noemen, althans niet vanuit beroepsmatig oogpunt. Menig professioneel generiek liedschrijver of producer likt ongetwijfeld de vingers af bij de sentimentele kraker Wish You Never Met Me of de kunstig in elkaar gestoken start van Give Me Back My Life (de titels zeggen eigenlijk alles).

Het is alleen zo dat je het beoogde jeugdige luisterpubliek wat meer zou gunnen dan dit soort confectierock, dat in tegenstelling tot het werk van bijvoorbeeld Black Veil Brides niet eens de verdienste van de zware theatrale overdrijving heeft. Net onder de radar is zoveel meer te beleven voor degene die bereid is zich er in te verdiepen.
 

Papa Roach staat op 7 december in Melkweg, Amsterdam.