Als we het hebben over Nederlandse acts die in het buitenland succes waren, dan noemen we meestal Golden Earring, Shocking Blue, 2 Unlimited en George Baker. Gruppo Sportivo wordt echter vaak over het hoofd gezien.

Toch had de Haagse band rondom zanger en liedjesschrijver Hans Vandenburg enig succes over de grens, net als tijdgenoten Earth & Fire, Herman Brood en Diesel. Weliswaar niet het megasucces dat de bovengenoemde namen in de VS en Groot-Brittannië hadden, maar het album 10 Mistakes viel daar wel degelijk in de smaak.

35 jaar nadat 10 Mistakes verscheen, wordt het album heruitgegeven door Fonos (een platenlabel dat oude albums van Nederlandse artiesten opnieuw op de markt brengt). De tien liedjes van het ironisch getitelde album worden aangevuld met vijf bonustracks; Rubber Gun, Girls Can’t Leave Me, Strange Brew, Music For Houses en This Is A Normal Song.

Vandenburg blijkt anno 1977 al een kundig liedjesschrijver met verwerkt veel humor in zijn teksten. Wel leent hij in zijn composities soms nogal opzichtig van bestaande pophits als Stevie Wonders I Wish (in de hit Beep Beep Love), Runaway van Dion & The Belmonts (in Superman) en I Shot The Sheriff van Bob Marley (in I Shot My Manager).

Eigenzinnig

Dit alles met een dikke knipoog uiteraard, zoals Vandenburg dat ook in zijn teksten doet. Anderzijds schreef hij geheel op eigen kracht een goede handvol hele fijne en eigenzinnige popliedjes, zoals alleen Vandenburg die had kunnen bedenken. Noemenswaardig zijn Rock ’N Roll, Dreamin’, Mission à Paris, Henri en Armee Monika.

De productie van Robert Jan Stips (Supersister, Nits) voelt 35 jaar na dato wel erg gedateerd aan en is wellicht datgene dat Gruppo Sportivo indertijd in de weg stond om echt internationaal door te breken. Daarentegen is het een juist hierdoor een bijzondere momentopname van een getalenteerde band uit het postpunktijdperk.