Doe Maar heeft al tijdens een eerdere reünie in 2000 interesse getoond in het Nederlandse hiphopklimaat, op het album Klaar, en op Versies/Limmen Tapes krijgt dat een vervolg met onder meer Gers Pardoel, Kempi en Fresku.

Het plan was aanvankelijk om in aanloop naar de Symphonica In Rosso-concerten, die Doe Maar in oktober geeft, rapversies te laten maken van de grootste hits die band tussen 1981 en 1986 scoorde. Er deed zich alleen één groot probleem voor; er waren geen meersporenbanden meer voorhanden van de originele hitversies.

Doe Maars platenmaatschappij Telstar had die gewist en gebruikt voor andere producties waarin de firma grossierde; smartlappen en carnavalsliederen. De band besloot daarop zeven liedjes compleet opnieuw op te nemen, wat resulteerde in het eerste schijfje van deze dubbel-EP - de zogenaamde Limmen Tapes.

Doe Maar tracht hierop niet de opnames uit de jaren tachtig zo dicht mogelijk te benaderen, maar giet de liedjes in meer traditionele reggae-uitvoeringen. Het is geen wereld van verschil met de hits die we allemaal kennen en die toch al op reggae geënt waren, al geeft Doe Maar zo wel een net iets andere draai aan zijn klassiekers.

Dansvloer

Waar op Limmen Tapes Doe Maar-hits als Pa, Doris Day en Liever Dan Lief in meer conventionele arrangementen te horen zijn, staat het schijfje met de titel Versies vol met moderne hiphopbewerkingen van diezelfde songs. Een aantal hiervan worden van hevige elektronica voorzien in vooral op de dansvloer gerichte remixen.

De meest interessante bewerkingen zijn die van Kraantje Pappie, Extince en Kempi, terwijl Sef Doris Day actualiseert. Versies is vooral boeiend voor de fans van de desbetreffende rappers, want waarschijnlijk gaan niet alle bewerkingen in de smaak vallen bij trouwe Doe Maar-fans. Limmen Tapes maakt het voor hen interessant.